
اقتصاد۲۴– تهران اکنون اورانیوم غنی شده کافی برای ساخت بمب هستهای را داراست و تنها چند هفته تا پشت سر گذاشتن نقطه گریز هستهای فاصله دارد. اگرچه رسیدن به این نقطه به تنهایی به ایران بمب هستهای نمیدهد، اما مهمترین گام در ساخت آن است.
پیامدهای رسیدن به این نقطه بسیار مهم است. ایالات متحده همیشه گزینه نظامی را به عنوان آخرین راه حل حفظ میکند. دموکراتها و جمهوری خواهان هر دو اصرار دارند که اجازه ساخت بمب هستهای را به ایران نخواهند داد. از این رو این واقعیت که ایالات متحده ممکن است نتواند از حمله به ایران پرهیز کند، عمیقا نگران کننده خواهد بود.
سادهترین راه حل بازگشت به توافق است. با این حال، مشکل انتظار برای تحقق یک توافق در اینجاست که هرچه بن بست طولانیتر شود احتمال توافق کمتر میشود چرا که منافع آن برای تهران و واشنگتن کاهش مییابد.
ایران میتواند زمان وقوع انفجار را به گونهای زمانبندی کند که بازرسان خیلی دیر یا تنها چند روز مانده به تولید مواد کافی برای بمب، متوجه شوند. ایران همچنین میتواند بهانهای برای ممانعت از دسترسی عادی بازرسان بیاورد.
در شرایطی که ایران به نقطه گریز خود نزدیک میشود واشنگتن باید به سرعت واکنش نشان دهد. متاسفانه زمانی برای دیپلماسی وجود نخواهد داشت و واشنگتن باید مداخله نظامی کند. ایالات متحده احتمالا مایل خواهد بود تا از مهمات انبوهِ سنگرشکن (Massive Ordnance Penetrator) استفاده کند که طبق گزارشها قادر است به عمق تاسیسات هستهای ایران برسد. زمان پرواز به ایران بیش از سی ساعت است که برای جلوگیری از عبور ایران از نقطه گریز خود در این سناریو بسیار طولانی خواهد بود. ایالات متحده ممکن است بخواهد چندین سایت هستهای را مورد حمله قرار دهد، سیستمهای رادار و دفاع هوایی ایران را هدف قرار دهد تا خطر سرنگونی هواپیماهای آمریکایی را به حداقل برساند، یا دفاع موشکی و سایر قابلیتها در منطقه برای دفاع در برابر اقدامات تلافی جویانه ایران وجود داشته باشد. اجرای برخی از این گزینهها در چنین بازههای زمانی محدودی غیرممکن خواهد بود که میتواند ایالات متحده را از اقدام منصرف کند
ایران میتواند مواد هستهای خود را به یک تأسیسات مخفی برای غنی سازی ۹۰ درصد ببرد. برای انجام این کار، ایران باید یک تأسیسات غنیسازی مخفی داشته باشد. برخلاف گذشته که ایران از سانتریفیوژهای کندتر و نسل اول و اورانیوم با غنای پایین شروع میکرد، ایران اکنون دارای ذخایر رو به رشدی از مواد غنیشده ۶۰ و ۲۰ درصد است و بر سانتریفیوژهای پیشرفتهتر تسلط دارد. این بدان معناست که ایران میتواند کارخانه غنیسازی کوچکتری بسازد که تشخیص آن سختتر باشد و این امکان را فراهم میکند تا مواد را بسیار سریعتر از قبل غنیسازی کند.
بیشتر بخوانید: نظر در مورد نتیجه مذاکرات هستهای
