روزنامه شرق: تفاهم اولیه میان ایران و آمریکا را نمیتوان به معنای پایان همه اختلافات و آغاز قطعی یک دوره جدید دانست، اما بیتردید میتوان آن را نقطهای مهم در تغییر مسیر تقابل به سمت مدیریت اختلافات ارزیابی کرد. تجربه روابط دو کشور نشان داده است فاصله میان تفاهم تا توافق نهایی، مسیری پیچیده و مملو از چالشهای سیاسی، امنیتی و حقوقی است.
با این حال، آنچه این تحول را واجد اهمیت میکند، بازگشت دیپلماسی به متن معادلات پس از یک دوره پرهزینه از تنش و درگیری است. اگر طرفین بتوانند اعتمادسازی تدریجی و اجرای متقابل تعهدات را دنبال کنند، این تفاهم میتواند به سکویی برای توافقات گستردهتر و شکلگیری ثباتی پایدارتر در سطح منطقهای و بینالمللی تبدیل شود؛ هرچند احتیاط همچنان شرط اصلی ارزیابی آینده این روند است.
از این رو، برای بررسی چشمانداز سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پس از حصول تفاهم اولیه میان تهران و واشینگتن، ارزیابی فرصتها و چالشهای پیشروی روند توافق، و نیز واکاوی الزامات دستیابی به صلحی پایدار و تأثیر آن بر مناسبات منطقهای و بینالمللی ایران، با ساسان کریمی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، رئیس برنامه سیاست بینالملل اندیشکده رصد هستهای و عضو هیئتمدیره انجمن مطالعات جهان به گفتوگو نشستیم.
*شما پیشتر جملهای را مطرح کردید که مطلع این گفتوگو خواهد بود. «من همیشه به دیپلماسی ا
