فعالیت تشکل‌های صنفی زیر ذره‌بین نهاد‌های امنیتی

همواره دولت‌ها خواسته‌اند با تقویت نهاد‌های صنفی، جامعه کارگری ایران را نزدیک خودشان نگاه دارند و از آن‌ها حمایت کنند، ولی این برنامه‌ریزی دستاورد خاصی را به دنبال نداشته است.
همواره دولت‌ها خواسته‌اند با تقویت نهاد‌های صنفی، جامعه کارگری ایران را نزدیک خودشان نگاه دارند و از آن‌ها حمایت کنند، ولی این برنامه‌ریزی دستاورد خاصی را به دنبال نداشته است.

فعالیت تشکل‌های صنفی زیر ذره‌بین نهاد‌های امنیتی

اقتصاد۲۴– تشکل‌های صنفی و تخصصی در ایران همواره دست‌خوش تغییرات بسیاری شده‌اند. باتوجه به‌اینکه کارشناسان همواره بر نیاز جامعه به تشکل‌های مردم‌نهاد تاکید دارند ولی برخی از مسوولان و نمایندگان مجلس بدون در نظر گرفتن مشکلات صنفی و صنعتی، در طول سال‌های اخیر سعی در تنگ‌تر کردن فضای فعالیت آن‌ها کرده‌اند.

«سندیکا» یا آنچه در ایران با نام «تشکل‌های صنفی و صنعتی» می‌شناسیم باید به‌عنوان پلی بین مردم و مسوولان عمل کند و با در نظر گرفتن خواسته‌های صنفی و برگزاری تجمعات راهی برای حل چالش‌های موجود پیدا کنند، ولی حالا مجلس اعلام کرده برای هرگونه فعالیت‌های خارجی خود باید از نهاد‌های امنیتی مجوز دریافت کنند در غیر این صورت پروانه فعالیت آن‌ها باطل خواهدشد.

در سال‌های اخیر مشاهده کردیم که برگزاری برخی تجمعات و اعتراض‌ها در حوزه کارگری نه‌تن‌ها توانست برخی مشکلات حوزه خودشان را بر طرف کنند بلکه توانستند به مسئولان گوشزد کنند که در برخی از تصمیم‌گیری‌هایشان مانند واگذاری واحد‌های تولیدی و صنعتی بر اساس اصل ۴۴ اشتباه کرده‌اند. این مصوبه که به‌نظر بیشتر به موارد امنیتی اشاره دارد از این پس دیگر به تشکل‌های صنفی و صنعتی اجازه نخواهد داد که در مسایل سیاسی دخالت کنند و این موضوع می‌رساند که در آینده از قدرت چانه‌زنی تشکل‌ها کاسته خواهد شد. باید به این مورد مهم هم اشاره کنیم که در سال‌‍‌های اخیر تشکل‌های صنفی همواره تلاش داشتند بین اعتراض‌های اقتصادی خود که تنها به مشکلات صنفی باز می‌گردد و دیدگاه‌های سیاسی خطوطی را مشخص کنند.

در حالی که بسیاری از فعالان صنفی از مسئولان می‌خواهند قدرت چانه‌زنی و قدرت صنفی آن‌ها را با اتکا به تاسیس تشکل‌های صنفی افزایش دهند ولی برخی مسئولان و نماینده‌های مجلس علاقه‌ای به تقویت این کانون‌ها ندارند. از مهم‌ترین مواردی که می‌توان در مورد وجود تشکل‌ها به آن اشاره کرد اینکه آن‌ها می‌توانند با برگزاری تجمعات و اعتراض‌های صنفی، بسیاری از مشکلات پیش‌رو را پیش‌بینی کنند. نبود تشکل‌های مستقل یا کاهش فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی آن‌ها می‌تواند به افزایش شکاف به وجود آمده در جامعه کمک کند و آسیب‌های زیادی به همراه داشته باشد. باید به این نکته هم اشاره کنیم که استقلال تشکلات صنفی می‌تواند منجربه استحکام و انسجام بیشتر افراد جامعه شود.
همواره دولت‌ها خواسته‌اند با تقویت نهاد‌های صنفی، جامعه کارگری ایران را نزدیک خودشان نگاه دارند و از آن‌ها حمایت کنند ولی این برنامه‌ریزی دستاورد خاصی را به دنبال نداشته است.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *