
اقتصاد۲۴– میرا قربانی فر– یک سال پیش و در ۱۴ مرداد سال ۱۴۰۰ رئیسی راهی بهارستان شد تا حکم ریاست جمهوری خود را از نمایندگان مجلس بگیرد و سوگند بخورد که وفادار به قانون اساسی خواهد بود و حالا دیگر حدود یک سالی از آغاز به کار دولت میگذرد و، اما نباید از یاد برد سید ابراهیم رئیسی به عنوان رئیس دولت پیش از رسیدن در میانه مرداد به ایستگاه بهارستان وعدههای بسیاری در زمان مبارزات انتخاباتی داده است. وعدههایی درباره مسکن، بورس، اقتصاد و شرایط اجتماعی و سیاسی کشور و از جمله وعده مهم رئیسی درباره مذاکرات برجام و رابطه عزتمندانه با جهان بوده است.
با گذشت یک سال از آغاز به کار دولت رئیسی، اما مذاکرات احیای برجام که سکاندار آن علی باقری است نه تنها به نتیجهای نرسیده بلکه حتی هیچ دورنمایی نیز برای رسیدن به مقصد وجود ندارد. پس از چندین دور مذاکرات در وین و سپس یک دوره مذاکره در دوحه به ابتکار قطر و چندین بار تلاش طرفهای اروپایی برای وساطت به نظر میرسد که هم چنان موانع و مشکلات جدی و شرایطی از سوی دو طرف ایران و آمریکا بر روی میز قرار دارد که امکان رسیدن به توافق را بسیار سخت کرده است.
از سوی دیگر سیاست خارجی دولت رئیسی در یک سال اخیر بیش از همیشه بر روی مذاکره و نگاه به شرق بوده است و در این میان نیز سعی میکند که با تمرکز بر گسترش روابط با روسیه و چین، نگاهی نیز به همسایگان ایران داشته باشد.
روش و عملکرد وزارت خارجه و دستگاه دیپلماسی دولت رئیسی ما را بر آن داشت تا برای درک بهتر عملکرد یک ساله دولت سید ابراهیم رئیسی به سراغ «فریدون مجلسی» دیپلمات سابق و تحلیلگر تاریخ و سیاست و کارشناس بین الملل برویم و نظرات وی درباره سیاست خارجی دولت را جویا شویم.
فریدون مجلسی پیش از این نیز به «اقتصاد ۲۴» گفته بود که در صورت بازگشت تحریمهای شورای امنیت، بازگشت به برجام منتفی خواهد بود.

یک سال از آغاز به کار دولت گذشت، دولتی که گفته بود با عزت مذاکره میکند و معیشت را به مذاکرات پیوند نمیزند. در یک سالگی دولت وضعیت مذاکرات احیای برجام را یک سال پس از تشکیل دولت چطور میبینید؟ آیا اصلا شرایطی وجود دارد که بتوان امیدی به این مذاکرات داشت؟
از چگونگی انتخابات مجلس و ریاست جمهوری آشکار بود که سیاستهای مقاومتی اجرا خواهد شد. در رأس این سیاست مقاومتی نیز مخالفت با برجام و هرگونه توافق با غرب بوده است. در واقع این گروه اصولگرای فعلا در راس قدرت معتقد به خودکفایی دفاعی و اقتصادی و صنعتی و غذایی هستند.
