عصر ایران؛ علی محبوبی – باز هم فصل ثبت نام مدارس رسيد و باز هم همان سناريوی آشنا روی صحنه رفت: وزير می گويد گرفتن پول در مدارس دولتی ممنوع است، معاونان و مديران کل هم پشت سر او از برخورد با متخلفان می گويند، رسانه ها چند روزی تيتر می زنند و بعد همه چيز تحويل خانواده ها داده می شود؛ خانواده هايی که سال هاست آخر اين نمايش را از حفظ شده اند.
مسئله اين نيست که چند مدرسه قانون را زير پا گذاشته اند. مسئله اين است که اين تناقض، ديگر از حالت استثنا خارج شده و به يک عادت فرسوده تبديل شده است. آن بالا حرف از ممنوعيت است، اين پايين مطالبه پول. آن بالا وعده برخورد است، اين پايين تکرار همان رويه آن هم با خیال راحت!
خلاصۀ ماجرا برای اوليا ساده است: اسمش هر چه باشد، آخرش بايد پول بدهيد.
اينجاست که آن ضرب المثل قديمی بيش از هر تحليل رسمی، وضعيت را توضيح می دهد: “به خرگوش می گويند فرار کن و به تازی می گويند بگيرش”. نکند کل اين ماجرا هم همين است؟ نکند دعوا فقط برای تريبون است و پيام واقعی جای ديگری منتقل می شود؟
پيامی از اين جنس که “پول را بگيريد، فقط اسمش را شهريه نگذاريد”؛ “اجبارش کنيد، فقط اسمش را داوطلبانه بگذاريد”؛ “فشار بياوريد، فقط مودبانه”.
اگر اين تصويری که نگارنده ارائه کرد بی انصافی است، راه رد کردنش خيلی ساده است. آقای وزير، فهرست مديران متخلف سال گذشته را منتشر کنيد. همان ها که همياeturn;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
