«مسعود پزشکیان» روز پنجشنبه ۲۹ آبان ۱۴۰۴، در ادامه برنامههای سفر به استان قزوین، در نشست با فعالان سیاسی و اجتماعی این استان، در تبیین ضرورت پذیرش تفاوتها و مفهوم واقعی گفتوگو، گفت: ادعا ندارم که مشکلگشا هستم، اما باور دارم اگر دستها در کنار هم قرار گیرد و دلها برای رفع مشکلات یکی شود، گرهها باز میشود وگرنه هیچ فردی بهتنهایی قادر نیست مدعی حل مسائل کشور باشد. کسانی که میخواهند به نتیجه برسند، باید بیاموزند که تفاوتها را نه مایهی دشمنی، بلکه نشانهی تنوع فکر و سلیقه بدانند.
رئیسجمهور اظهار داشت: آنکه بتواند تحمل کند، درمییابد که هر تفاوتی اگر با احترام همراه باشد، زمینهی رشد و تقویت جامعه را فراهم میسازد. کسی که در مخالفتها تهمت نمیزند و انگ نمیچسباند، میداند که تفاوت در اندیشه انکارناپذیر است و از دل همین تضادهاست که جامعه مقاومتر میشود. آنکه اهل درک است، میفهمد گفتوگو زمانی به بار مینشیند که صدای متفاوت نه سرکوب، بلکه شنیده شود.
پزشکیان گفت: در خانهی هر ایرانی نیز گاه تفاوت دیدگاه وجود دارد. پدری که سخنش با فرزندش یکی نیست، میبیند که همان فرزند، در سختی حاضر است برای آرامش پدر جان بدهد. محبت واقعی در همین تضاد تعریف میشود. زمانی که کرونا گرفتم، دخترم و دامادم در کنارم ماندند، مبتلا شدند و مرا تنها نگذاشتند. آن وفاداری چیزی نیست که بتوان آن را با شعار سنجید، بلکه حقیقتی است که در عمل خود را نشان میدهد.