اقتصاد۲۴– عماد افروغ ، جامعهشناس در پاسخ به سوالی دربارهی گسلهای موجود در جامعهی ایران گفت: با توجه به شناختی که از فرهنگ و هویت و عقبهی سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران دارم معتقدم که اصلا انقلاب اسلامی آمد تا یک پاسخی به این گسلها بدهد. تمام جامعهشناسان که دربارهی انقلاب کار کردند معتقدند که رهبری این انقلاب یک چتری شد که تمام گروهها و اقشار و سلایق مختلف زیر این چتر جمع شوند. انقلاب جمعکنندهی این گسلها بود و توفیق هم پیدا کرد.
این جامعهشناس در ادامه گفت: باید به این زاویه دید هم توجه کنید که این انقلاب در چه گفتمانی و در چه بستر تاریخی شکل گرفت؟ در چه شرایطی بود و چه ویژگیهایی داشت که باعث شد همه جمع شوند و الان چه حال و روزی دارد؟ و چه فاصلهای است بین حال کنونی ما و حال حاکمیتی و سیاسی ما با آن شرایط و آن گفتمان؛ من معتقدم یکی از گسلها همینجاست. گسل بین گفتمان انقلاب اسلامی و شرایط پیدایی آن و حال کنونی ما. اگر انقلاب اسلامی را پاسخی به گسلها میدانم اینجا هم انگشت گذاشتم روی گسل اصلی که باید به این گفتمان به لحاظ فلسفی، هویتی، فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و سیاسی و… یک بازگشت و رجعتی بشود.
افروغ در پاسخ به این پرسش که «چرا انقلاب اسلامی اتفاق افتاد؟»، گفت: باید ببینیم که در چه شرایط ساختاری انقلاب اسلامی رخ داد. این بحث خیلی مهمی است. خیلی از این بحثهایی که در پاسخ بنده مستتر بود که گفتم انقلاب پاسخی به گسلها بود خیلی از این گسلها آن موقع بود و الان باید ببینیم که این گسلها چه حال و روزی دارند؟ ما در یک مواجهه با مدیریت مرکز – پیرامونی انقلاب کردیم. اما الان هم میبینیم که کماکان همان مدیریت مرکز – پیرامونی وجود دارد. نکته دیگر بی توجهی به مردم بود در قبل از انقلاب اسلامی بی توجهی به توسعه سیاسی وجود داشت. حتی کسانی که از قِبَل سیاستهای اقتصادی مربوط به اصلاحات رژیم پهلوی بهرهمند شده بودند آنها هم از اینکه به لحاظ سیاسی حضوری داشته باشند محروم شدند. یعنی آنها هم بهرهای از توسعه سیاسی نداشتند.