پژوهشی تازه نشان میدهد برخی از سیاهچالههای بسیار سنگین جهان احتمالاً از ادغام چندین سیاهچاله کوچکتر شکل گرفتهاند، نه مستقیماً از مرگ یک ستاره. دانشمندان با بررسی ۱۵۳ سیگنال امواج گرانشی دریافتند گروهی از سیاهچالهها ویژگیهایی دارند که نشان میدهد قبلاً در برخوردهای دیگری شرکت کردهاند.
به گزارش زومیت، سیاهچالههایی با جرم بین ۴۰ تا ۱۰۰ برابر خورشید مدتها غیرممکن تلقی میشدند، زیرا مدلهای رایج ستارهای تشکیل مستقیم آنها را توضیح نمیدهند. پژوهشگران میگویند محیطهای بسیار متراکم مانند خوشههای ستارهای میتوانند محل برخورد و ادغام پیاپی سیاهچالهها باشند.
گروهی بینالمللی از اخترفیزیکدانان شواهد تازهای پیدا کردهاند که نشان میدهد جهان میتواند سیاهچالهها را بارها با یکدیگر ادغام کند و از دل این برخوردها، سیاهچالههای بزرگتر و سنگینتر بسازد.
پژوهشگران با بررسی دادههای امواج گرانشی به این نتیجه رسیدهاند که برخی از سنگینترین سیاهچالههای شناختهشده در واقع «سیاهچالههای نسل دوم» هستند؛ یعنی اجرامی که خود از برخورد و ادغام سیاهچالههای قدیمیتر شکل گرفتهاند و مستقیماً از مرگ یک ستاره بهوجود نیامدهاند.
درک این کشف نیازمند آشنایی با نحوه شکلگیری سیاهچالهها است. بر اساس نظریه تکامل ستارهای، زمانی که ستارگان بسیار پرجرم سوخت هستهای خود را مصرف میکنند، دیگر نیرویی برای مقابله با گرانش باقی نمیماند. در نتیجه هسته r.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();