به گزارش خبرآنلاین، به نقل از ایسنا، برخی از آزمایشهای علمی چند دقیقه طول میکشند، برخی سالها طول میکشند و موارد نادری مانند آزمایش مورد بحث موسوم به «آزمایش قطره قیر» وجود دارد که نزدیک به یک قرن در حال انجام است و هنوز تمام نشده است.
آزمایش قطره قیر که در دانشگاه کوئینزلند استرالیا در حال انجام است، به عنوان کندترین و طولانیترین آزمایش آزمایشگاهی جهان شناخته میشود.
این آزمایش در سال ۱۹۲۷ آغاز شد، زمانی که یک فیزیکدان به نام توماس پارنل(Thomas Parnell) تصمیم گرفت چیزی را نشان دهد که در ابتدا تقریباً غیرممکن به نظر میرسید؛ مادهای که جامد به نظر میرسد، در واقع میتواند مانند یک مایع رفتار کند.
مایعی که جامد به نظر میرسد
قیر در دمای اتاق، جامد به نظر میرسد و جامد احساس میشود. میتوانید با چکش به آن ضربه بزنید و ممکن است مانند شیشه خرد شود، اما از نظر علمی، قیر یک جامد واقعی نیست، بلکه یک مایع بسیار چسبناک است، به این معنی که میتواند جریان یابد، اما بسیار بسیار آهسته.
پارنل برای اثبات این موضوع، مقداری قیر را گرم کرد و آن را در یک قیف شیشهای ریخت. سپس اجازه داد چندیp>آنچه این آزمایش را قابل توجه میکند، پیچیدگی فناورانه آن نیست. در واقع بسیار ساده است: قیر، یک قیف، یک بِشِر و زمان؛ اما همین سادگی دقیقاً دلیل موفقیت آن است.
این آزمایش، یک ایده نامرئی را قابل مشاهده میکند. ویسکوزیته را از یک اصطلاح کتاب درسی به چیزی تبدیل میکند که میتوانید با یک تصویر آن را درک کنید؛ یعنی همان قطرهای که سالها طول میکشد تا بیفتد.
آزمایش قطره قیر در مورد سرعت، نمایش یا نتایج فوری نیست، بلکه یک یادآوری است که طبیعت همیشه با سرعتی که انسانها انتظار دارند، حرکت نمیکند. برخی از حقایق فقط زمانی خود را آشکار میکنند که کسی به اندازه کافی صبور باشد تا به تماشای آن ادامه دهد.
تقریباً ۱۰۰ سال پس از شروع این آزمایش، «آزمایش قطره قیر» همچنان ادامه دارد و جایی داخل آن قیف شیشهای، قطره بعدی به آرامی در حال پایین آمدن است.
۵۸۵۸