ادعای رسمی اسرائیل درباره نفوذ ایران به دوربینهای شهری و هدایت حملات موشکی، صرفاً اعتراف به یک عملیات سایبری نیست؛ این اعتراف، سندی است از شکست یک دکترین امنیتی. جنگ ۱۲روزه نشان داد اسرائیل دیگر فقط با موشک و پهپاد تهدید نمیشود، بلکه از درون شهرهایش، از زیرساختهایی که روزی نماد «امنیت هوشمند» بودند، ضربه میخورد.
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، در جنگهای قدیمی، جبهه خط داشت. خاکریز داشت. لشکرها روبهروی هم میایستادند و تکلیف معلوم بود؛ اما در جنگ ۱۲روزه، اسرائیل با دشمنی روبهرو شد که جبهه نداشت؛ یا بهتر بگوییم، جبههاش همهجا بود.
برای ایران، خیابان، پارکینگ، بزرگراه، ورودی یک مجتمع تحقیقاتی، حتی دوربین کوچکی که بالای درِ اضطراری نصب شده؛ همه تبدیل به بخشی از زمین نبرد شدند. این همان نقطهای است که ژنرالها از آن وحشت دارند، چون دیگر نمیدانند مرز دفاع کجاست.
وقتی رئیس اداره سایبری اسرائیل میگوید «ایران در جریان جنگ موفق شده به دوربینهای شهری، جادهای و پارکینگها نفوذ کند» در واقع ناخواسته به یک حقیقت راهبردی اعتراف میکند: اسرائیل کنترل تصویر شهر را از دست داده است.