نشریه ۱۹۴۵ مینویسد: ایران از فعالیتهای فضایی برای پوشش ساخت موشکهای بالستیک قارهپیما استفاده میکند، اما اعتقاد بر این است که در حال ساخت این نوع موشکهاست که مستقیماً خاک آمریکا را تهدید میکنند.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از مشرق، اگرچه هیاهوی بینالمللی دربارهی برنامهی هستهای ایران در رسانهها بیشتر سروصدا کرده است، اما آنچه دولت آمریکا را بیشتر نگران کرده و حتی یکی از اصلیترین عوامل تصمیم دولت «دونالد ترامپ» رئیسجمهور سابق آمریکا، برای خروج از توافق هستهای با ایران بود، پیشرفتهای چشمگیر و اجتنابناپذیر در برنامهی موشکی ایران است. یکی از جنبههای این پیشرفت، ساخت موشکهای بالستیک قارهپیماست که به شکل بالقوه توانایی حملهی مستقیم به خاک آمریکا از داخل ایران را در اختیار تهران قرار میدهد. اگرچه هنوز خبرهای گستردهای دربارهی دستیابی ایران به فناوری ساخت اینگونه موشکها منتشر نشده، اما کارشناسان بینالمللی معتقدند هیچ مانعی پیش روی ایرانیها وجود ندارد که بتواند آنها را از ساخت موشک قارهپیما منع کند. به عبارت دیگر، ساخت این موشکها ممکن است دیروزود داشته باشد، اما سوختوسوز ندارد. نشریهی آمریکایی «۱۹۴۵» اخیراً طی گزارشی تحت عنوان «گفته میشود ایران دارد موشک بالستیک قارهپیما میسازد تا موسومریکا را هدف بگیرد[۱]» نوشته تهران با استفاده از پیشرفتهایش در برنامهی فضایی، میتواند ماهوارهبرهایش را با انجام برخی تغییرات، تبدیل به موشک قارهپیما کند. آنچه در ادامه میخوانید، متن گزارش ۱۹۴۵ است.
لازم به ذکر است که مشرق صرفاً جهت اطلاع نخبگان و تصمیمگیران عرصه سیاسی کشور از رویکردها و دیقائدگاههای محافل رسانهای-اندیشکدهای بینالمللی این گزارش را منتشر میکند و دیدگاهها، ادعاها و القائات این گزارش لزوماً مورد تأیید مشرق نیست.
برنامهی موشکی ایران به طرز قابلتوجهی کمتر از برنامهی هستهای[۲] این کشور مورد توجه قرار گرفته است. این در حالی است که این برنامه میتواند به طور مستقیم خاک آمریکا را تهدید کند. ایرانیها تلاش خود برای ساخت موشکهای بالستیک قارهپیما[۳] را تحت عنوان تلاش برای توسعهی فناوری فضایی پنهان کردهاند؛ که بیشباهت به سیاست شوروی دربارهی «اسپوتنیک» در سال ۱۹۵۷ نیست. «مؤسسهی صلح آمریکا[۴]» [نهاد وابسته به دولت فدرال این کشور که وزیر دفاع و وزیر خارجهی آمریکا عضو هیأتمدیرهی آن هستند] ماه ژوئن گذشته [سال ۲۰۲۲] نوشت: «برنامهی فضایی سپاه پاسداران[۵]، که جدا از برنامهی فضایی دولت ایران است، موضوع را پیچیده میکند. برنامهی فضایی سپاه پاسداران در ابتدا کموبیش به عنوان پوششی برای توسعهی فناوریهای موشکی دوربرد عمل میکرد، اما به نظر میرسد اخیراً هدف بزرگتری پیدا کرده باشد. صرفنظر از قصد تهران، همزمان با ساخت راکتهای توانمندتر توسط ایران برای پرتاب ماهواره، احتمالاً نگرانیهای بینالمللی در اینباره افزایش خواهد یافت، زیرا کشورها میترسند این راکتها، با مقداری دستکاری، به عنوان موشک بالستیک دوربرد مورد استفاده قرار گیرند[۶].»
ویلیام برنز، رئیس سیآیای، ماه فوریه[ی سال ۲۰۲۳] اعلام کرد[۱۳] که آمریکا معتقد است روسیه ممکن است در ازای دریافت کمک اقتصادی از ایران، برای پیشرفت در فناوری موشکی به این کشور کمک کند. برنز گفت: «چیز دیگری که شاهدش هستیم، نشانههایی است مبنی بر اینکه… روسیه به ایرانیها پیشنهاد کرده تا در برنامهی موشکی به آنها کمک کند و همچنین دستکم امکان ارائهی هواپیماهای جنگنده به ایران را در نظر بگیرد.» قطعنامهی ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل که در پی توافق هستهای ایران، موسوم به «برنامهی جامع اقدام مشترک» (برجام)، به تصویب رسید، از ایران میخواهد از توسعهی موشکهایی که میتوانند برای حمل سلاح هستهای استفاده شوند، خودداری نماید[۱۴].