اقتصاد ۲۴- دامنه نوسان همواره یکی از مهمترین مشکلات مطرح شده از سوی سهامداران بازار سرمایه، مخصوصا طی یک سال و نیم گذشته بوده است. اینکه دامنه نوسان اصلا باید وجود داشته باشد و یا در صورت وجود چنین دامنهای، میزان آن چقدر باید باشد، همیشه یکی از موضوعات چالش برانگیز در میان کارشناسان بورس بوده است.
در این مدت نیز بارها و بارها کارشناسان متعددی در خصوص مزایا و معایت دامنه نوسان صحبت کرده اند. اما بسیاری از صاحب نظران بازار سرمایه بر این باورند که برای بهبود روند معاملات بورس باید به سمت افزایش دامنه نوسان و در نهایت حذف کامل آن حرکت کرد؛ زیرا روندهای هیجانی مثبت و منفی با وجود دامنه نوسان، باعث انحراف بیشتر معاملات بورس میشود.
تغییرات شدید و ناگهانی در بورس، قانون گذاران در بازارهای سهام را برای پیدا کردن راه حلهایی برای کنترل نوسانهای شدید واداشته تا بتوانند مانع بروز بحرانهای احتمالی شوند.
به طور کلی در بورسهای جهان از دو شیوه برای کنترل تغییرات قیمت سهام استفاده میشود. روش اول توقف معاملات است؛ یعنی معامله یک سهم خاص، بر اساس تشخیص مسئولان بازار و به دلیل نوسان قیمت شدید، متوقف میشود. توقف معاملات، روشی است که بیشتر در بورسهای اوراق بهادار توسعه یافته دیده میشود و البته به ندرت مورد استفاده قرار میگیرد.
روش دوم، دامنه نوسان یا تعیین کمترین قیمت و بیشترین قیمت برای معامله سهام است. در روش دامنه نوسان، سفارشهای خرید و فروشی که در خارج از این محدوده قرار گیرند، ثبت نمیشوند و بنابراین، قیمت تنها در محدوده خاصی تغییر میکند و نوسان روزانه آن قابل کنترل خواهد بود.