اقتصاد۲۴– فروپاشی شوروی سابق و فرو ریختن دیرک خیمههای اردوگاه کمونیسم در شرق اروپا را میتوان از آن به عنوان فوران آتشفشان زورآزمایی دو جبهه در جنگ سرد در دهه پایانی قرن بیستم یاد کرد؛ این نزاع دموکراسی، لیبرالیسم و اقتصاد بازار با کمونیسم بود و از آن زمان تاکنون بیشتر کشورهای رها شده از بیرق کمونیسم برای رسیدن به رویای دیرینه و عملی شدن شعارهای مذکور تلاش میکنند. البته فوران این آتشفشان گداختههایی، چون بحرانهای قره باغ، کوزوو، بوسنی، آبخازیا و ترانس نیستر به ارمغان آورده و ترکشهای آن از میان ملتهای مذکور قربانیان زیادی گرفت که بیشترین آنان از مسلمانان بوسنی و کوزوو بودند.
چائوشسکو رهبری مقتدر، تمامیت خواه و دیکتاتوری سازنده بود که آثار جاودانی را برای نسلهای آینده اش برجای گذاشت که کاخ مرکزی، کانال دانوب/دریای سیاه و متروی بخارست از آن جمله است؛ رهبر اقتدارگرای رومانی در ۲۶ ژانویه ۱۹۱۸در خانواده کشاورز پر جمعیت (ده فرزندی) به عنوان فرزند سوم در منطقه الت رومانی متولد و رشد کرد و پس از ۷۱ سال زندگی پر فراز و نشیب و تجربه کارگری کارخانه بودن، مبارز سیاسی و زندانی، رئیس شاخه جوانان حزب کمونیست، رئیس جمهوری و رهبری کشور از ۱۹۸۹ـ ۱۹۷۴ و داشتن سه فرزند در ۲۵ دسامبر ۱۹۸۹ در یک دادگاه نظامی کوتاه و سریع محاکمه و به دلیل عدم پاسخگویی به قاضی، دادستان و عوامل دادگاه صحرایی و به رسمیت نشناختن آنان همراه با همسرش به اعدام محکوم و به شکل رقت آمیزی با رگبار چندین گلوله و با دستهای بسته به قتل رسیدند.
نیکولای چائوشِسکو، سیاستمدار کمونیست رومانیایی بود. او دبیرکل حزب کمونیست رومانی و رییسجمهور کشور جمهوری سوسیالیستی رومانی از سال ۱۹۶۵ تا هنگام مرگ بود.
پایان دیکتاتوری ۲۵ ساله چائوشسکو در رومانی، تنها در کسری از زمان، به هنگام سخنرانی او رخ داد و چهار روز بعد در ۲۵ دسامبر ۱۹۸۹ با دادگاه انقلابی و اعدام پایان یافت.