
اقتصاد۲۴– مونا روحی – طبق آخرین ابتکارات سیاسی و با توجه به استراتژیهای توسعه و تعهدات مالی حالا میتوان گفت که روابط آفریقا و چین وارد مرحله جدیدی میشود که موجب به تعامل عمیقتر و گستردهتر بین اتحادیه آفریقا و چین در میان مدت و بلند مدت خواهد شد.
اتحادیه آفریقا از جمله واژههای جدیدی است که از اوایل قرن بیست ویکم وارد ادبیات مناسبات سیاسی جهان شدهاست. این اتحادیه در واقع نهاد جایگزین سازمان وحدت آفریقا (Organization Of African Unity) یا OAU است که به هدف بالابردن صلح، اتحاد و همکاری بین کشورهای آفریقایی بنیان نهاده شد و در حال حاضر ۵۵ کشور (تمامی کشورهای آفریقا) عضو آن هستند. مقر اصلی این سازمان در آدیس آبابا پایتخت کشور اتیوپی قرار دارد.
قدرتهای بزرگ بین المللی به ویژه اتحادیه اروپا و ایالات متحده، به طور فعال در حال اجرای سیاستهای خارجی هستند که در پی آن تغییر شکل روابط اقتصادی و سیاسی خود با آفریقا را به دنبال دارد که تا حد زیادی به مقابله و کاهش نفوذ چین در سراسر جهان کمک خواهد کرد.
اما در این بین افزایش قابل توجه تجارت و متنوع کردن جریانهای تجاری دوجانبه یکی از اهداف اصلی سیاستی مد نظر چین است. همچنین در این بین چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ از کل تجارت اتحادیه اروپا با آفریقا پیشی بگیرد. اما انتظار میرود کاهش رشد تقاضای چین طی سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶، به ویژه در بخش ساخت و ساز، بخشی که به شدت وابسته به استفاده فشرده و بی رویه از منابع طبیعی است دسترسی به این امر را دشوار و تا حدی دور از ذهن میسازد.
اکنون انتظار میرود که سرمایه گذاری رسمی چین همچنان منابع طبیعی آفریقا را هدف قرار گرفته باشد که این سرمایه گذاری همراه با زیرساختهای حمل و نقل و برق، تسهیل کننده تجارت همراه نیز شود.
تجارت بخش خصوصی و سرمایه گذاری نیز نقش محوری در دهه پیش رو خواهد داشت و بخشهایی مانند زیرساختها و خدمات فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT).
کشاورزی، سرمایه گذاری کالاهای مصرفی و الکترونیک، تولید سبک و امور مالیاتی در پیش برد این تجارت از تاثیر به سزایی برخوردار خواهند بود.
در نوامبر ۲۰۲۱ هشتمین کنفرانس وزیران مجمع همکاری چین و اتحادیه آفریقا به نام (FOCAC ۸) در داکار، پایتخت سنگال برگزار شد.
از لحاظ تاریخی میتوان پیامهای اصلی در حال ظهور که روی آن بحث شده را مشاهده کرد. همچنین انجمن همکاری چین و افریقا منجر به پذیرش داکار شد و در این بین بیانهای نیز ارائه دادند که تاکید بر تغیرات اب و هوایی و همچنین ارائه چشم انداز در سال ۲۰۳۵ برای همکاری بین چین و افریقا و تغییرات و به دست آوری منابع و تسهیلاتی که به نفع هردو کشور است را به نمایش گذاشت.
این اسناد نشان میدهد که چین قصد دارد در دهه آینده تعامل خود را با آفریقا از طریق تجارت با تنوع فزاینده؛ سرمایه گذاری اضافی در بخشهای هدف و تسهیل تجارت زیر ساخت؛ گسترش دهد. در این بین پروژههایی که به مسائل زیست محیطی، اجتماعی و حکمرانی آفریقا میپردازند؛ بیشتر رویکرد عملی و مداخله گرایانه به دیپلماسی منطقهای دارد.
بیشتر بخوانید: آشوب تورم در بازارهای جهانی / بازارهای مالی به مرحله خطرناکی رسیده اند
