
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو_امیرعلی فتحی؛ جمعه بیست و سوم خردادماه رژیم صهیونیستی با یک حطای راهبردی به حریم هوایی ایران تجاوز کرد و تعدادی از فرماندهان نظامی کشور و دانشمندان هستهای کشور را در یک اقدام احمقانه به شهادت رساند. طبعا نیروهای مسلح کشورهم در قبال این غلط اضافی صهیونیستها منفعل نبوده و از روز شروع جنگ، شب و روز را برای ساکنان اراضی اشغالی به هم دوخته و اجازه خواب راحت به آنها ندادهاند. اما پس از آغاز دور جدید تنشها میان جمهوری اسلامی ایران و رژیم صهیونیستی، کشور عزیزمان و کارگزاران آن پاسخ و مقابله با دشمن کودککش را تنها محدود به عرصه نظامی نکرده و در ساحتهای مختلفی به تقابل و ستیز با این غده سرطانی یعنی رژیم اشغالگر قدس پرداختهاند که یکی از مهمترین آنان عرصه دیپلماسی و بینالملل میباشد.
مسلما هیچ جنگی محدود به عرصه سخت و نظامی نیست و برای طرفین ابعاد رسانهای، اقتصادی و شاید از همه مهمتر دیپلماتیک آن اهمیت خاصی داشته باشد. در کارزار جاری کشور هم عرصه دیپاماسی از اهمیت راهبردی برای مدیریت جنگ برخوردار بوده و مشخصا از جهت ایجاد جبهههای منطقهای، دینی و بینالمللی علیه رژیم صهیونیستی، صدور قطعنامههای محکومیت و تجاوزگری رژیم صهیونیستی و در صورت لزوم رساندن پیامهای ایران با استفاده از کشورهای ثالت دارای جایگاه ویژهای است.
