اقتصاد۲۴ – همه چیز ناگهان مختل شد و در یکی از روزهای سال ۲۰۲۲ به عصر ایمیل پرتاب شدیم. برنامهریزیها به هم ریخت و محمولهها دیر رسید. کار تا جایی خوابید که سرمایهگذار از تامین هزینههای اول ماه مشوش شد. حلقه ارتباط با دنیا که تحریم آن را به شدت تنگ کرده بود؛ حالا تنگتر میشود. تعدادی از طرفهای تجاری ایران که حوصله محدودیتهای طرف ایرانی را ندارند؛ بازارشان را به گروه دیگر میسپارند و مراوده با ایران را به آینده و رفع تنگناهای داخلی ایران حواله میدهند. برخی که پرحوصلهتر هستند یا به واسطه اعتبار تجارت چندین و چندساله با طرف ایرانی، هنوز پای کار ماندهاند هم مجبورند تکنولوژی را فراموش کنند و به دوران تلفن و تلگراف و ایمیل بازگردند. اینجا دیگر کاری از دست تکنولوژی برنمیآید. نه خبری از تماسهای تصویریست، نه امکان ارسال موقعیت مکانی و نه امکان دیدن تصاویر کالای مورد تقاضا. اگر این را فراموش نکنیم که درصد بالایی از مواد اولیه تولید داخل را وارد میکنیم، متوجه خواهیم شد که فقط واردات و صادرات گرفتار فیلترها نیست، تولید هم پاسوز ماجرای محدودیتها و فیلترینگ شده است. یک ماه است همه به دنبال راههایی برای عبور از فیلترها هستند، هزینه اش را هم میدهند، اما سرورها زود شناخته و مسدود میشوند و تا دسترسی به راه عبور جایگزین، زمان زیادی از دست میرود. این روزها کار مدام دچار سکته میشود.
روایت اول