حتی اگر یک نفر هیچکدام از دیدارهای لیگ را تماشا نکرده باشد، با در نظر گرفتن میانگین امتیاز کسب شده توسط تیمها در ۶ هفته سپری شده از لیگ و تعداد گلهای رد و بدل شده، میتواند حدس بزند که تاکنون فوتبال جذاب و باکیفیتی از سوی تیمها ارائه نشده است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، در حالی که یکپنجم مسابقات فصل جاری لیگبرتر را پشت سرگذاشتهایم، کیفیت بازیها آنقدر با آنچه انتظار میرفت فاصله دارد که صدای همه را در آورده است. این اتفاق در شرایطی است که در سال منتهی به جامجهانی ۲۰۲۶ قرار داریم و چند ماه پیش اغلب کارشناسان اتفاقنظر داشتند که لیگبرتر امسال، احتمالاً کیفیتی به مراتب بیشتر از سال گذشته خواهد داشت.
از سویی هزینههای نجومی تعدادی از باشگاهها و جذب بازیکنان خارجی اسم و رسمدار باعث شد که این فرضیه قویتر شود و علاوه بر این، میلیونها هوادار فوتبال در سراسر کشور در انتظار نمایشهای زیبا و مقتدرانه مربع قدرت فوتبالمان شامل استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور بودند. در کنار اینها نگاه ویژهای هم به تیم فولاد خوزستان با هدایت یحیی گلمحمدی وجود داشت و با توجه به عملکرد سال گذشته این تیم، کارشناسان معتقدند بودند که باید حساب خاصی روی قرمزهای خوزستان باز کرد.
در چنین وضعیتی تیمهای مورد اشاره چه در کرد.»
حال اینکه تمام این کشمکشها، اتهاماتی چون وقتکُشی، تأکید به برتری تاکتیکی نسبت به حریف و در نهایت مقصر جلوه دادن تیم مقابل برای نازیبا شدن بازی، چیزی جز توجیه و فرار از واقعیت نیست؛ چه از سوی کادر فنی و بازیکنان تراکتور باشد و چه فولاد. واقعیت این است که مصاف دو تیم بزرگ و پرهوادار فوتبالمان در طول ۹۰ دقیقه حتی یک گل هم نداشته است. حقیقت این است که تراکتور در ۶ بازی خود در لیگ برتر ۶ گل زده دارد و فولادیها در همین تعداد بازی، تنها دو گل به ثمر رساندهاند. آماری بد و بدتر از سوی دو تیمی که قرار است جزو مدعیان باشند. همانطور که در ابتدا اشاره شد، اوضاع دیگر مدعیان هم بهتر نیست. بنابراین میتوان به جرأت گفت در چنین شرایطی آنچه کشته میشود، وقت مردم و هواداران فوتبال و بهطور خاص، هواداران این تیمهاست.