روزنامهها همیشه از زیرمیزی پزشکان نوشتهاند؛ از آن جراحان نامدار که در ازای عملِ فوری، سکه میگرفتند تا متخصصانی که ویزیتِ نقدی را ترجیح میدادند. اما این بار، قضیه فرق میکند. این بار، نه پزشکان، که منشیهای مطبها هستند که با زرنگیِ خاصی، از درمان مردم، بازاری پررونق ساختهاند.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، روز گذشته خبرگزاری مهر گزارشی از زیرمیزی گرفتن منشی های مطب ها انتشار داد. پیش از آن نیز در در سال گذشته و سالهای پیش از آن، برخی دیگر از خبرگزاری ها گزارش هایی از رواج زیرمیزی در بین منشی های پزشکان خبر داده بودند.
از همان دوران طرح گرفتن زیر میزی توسط پزشکان تا امروز که گسترش تجارت توسط منشی ها را هم شاهد هستیم، وزارت بهداشت به نوعی آن را انکار کرده و صرفا مربوط به پنج درصد از پزشکان می داند. آیا واقعا اینگونه است. چه بسا آمارها را برعکس خوانده باشند.
یک پرستار با هشت سال سابقه در بیمارستانِ دولتی، با تمام اضافهکارهایش، به زور به ۱۸ میلیون میرسد، اما منشی یک متخصصِ پرمشتری، با خنده تعریف میکند که بعضی روزها ۳۰ میلیون هم برداشت میکند
چه کسی حاضر است شکایت کند؟ آن هم در سیستمی که رسیدگی به شکایات، خودش به معمایی حلنشدنی تبدیل شده است
بله درست است، فساد، مثل قارچ، در هر شکاف سیستم رشد میکند. وقتی پزشک مجبور است ماهها برای دریافت حقوحقوقش از بیمهها داد بزند، وقتی پرستاران با حقوق ناچیز، زیر بار فشار کاری خرد میشوند، طبیعی است که برخی به فکر راههای میانبر بیفتند.
در این میان منشیها هم از این قاعده مستثنی نیستند و یا دیدن شرایط، و چه بسا با اطلاع پزشک به این سمت حرکت می کنند. اما مردم چه؟ چند بار و چرا باید هزینه بدهند؟