کریستی کلمنتس سردبیر سابق مجله ووگ (Vogue) استرالیا که سال گذشته از سمت خود اخراج شد این روزها کتابی منتشر کرده که از پشت پرده های دنیای مد پرده بر می دارد. از گرسنگی های طاقت فرسای مدل ها برای آنکه تبدیل به یک تکه پوست و استخوان شوند تا فتوشاپ کاری های عکاسان برای آنکه استخوان های آنها را مخفی کنند و چهره شاداب و سالمی از یک مدل تحویل مخاطب دهند؛ حتی اگر در دنیای واقعی، مدل ها شبیه پیرزن های بیمار و لاغری به نظر برسند که پوست چروک و موهای کم پشتشان تناسبی با سن و سال جوان آنها ندارد.
نهضت مبارزه با لاغری علیه رژیم کالری معکوس
پنج، شش سال قبل وقتی برای اولین بار یک مدل فرانسوی حاضر شد عکس های واقعی و بی رتوش خود را به نمایش بگذارد، نهضت مبارزه با لاغری شکل گرفت. بهانه این نهضت، کمپینی بود که یک عکاس ایتالیایی علیه لاغری افراطی راه انداخته بود اما ایزابل کاروی 25 ساله که در آن زمان به دلیل سوء تغذیه تنها 30 کیلوگرم وزن داشت، با انتشار عکس هایش دنیای مد را تکان داد.
سردمداران صنعت مد مورد انتقاد و تهاجم قرار گرفتند و قوانین جسته و گریخته ای تصویب شد که آنها را موظف می کرد سلامت مدل هایشان را تضمین کنند. اما هیچ کدام از این قوانین باعث نشد تا بیماری انورکسیا یا همان بی اشتهایی عصبی دست از سر مدل ها بردارد و رژیم های «کالری معکوس» آنها را را پایان دهد. ایزابل کارو یک سال و نیم قبل به خاطر عوارض این بیماری از دنیا رفت و مرگ او نهضت لاغری را هم از داغی انداخت.
