به گزارش آنا، یاسر مختاری؛ از بدو تاریخ زمانی که افراد شرایط را برای زیستن در مکان زندگی خود سختتر دیده یکی از گزینههایی که پیش روی خود میدیدند، مهاجرت و کوچ بود. امری که در ادیانی مانند اسلام نیز بر آن تأکید شده است. در واقع کوچ و مهاجرت از بدو تاریخ وجود داشته است و چه بسا برخی از کشورهای امروزی و جدید مانند استرالیا، آمریکا، کانادا، نیوزلند و … نیز خود حاصل این مهاجرتها هستند؛ بنابراین مهاجرت امر جدیدی نیست و عمر آن به درازای تاریخ میرسد. در جهان امروز نیز هم مهاجرتهای انفرادی و هم مهاجرتهای دستهجمعی به دلایلی مانند جنگ و … وجود دارد.
ایران کشوری است همواره آغوش بازی را برای پذیرایی از مهاجران داشته و دارد، در دوران جنگ جهانی دوم میزبان بسیاری از لهستانیها و اهالی قفقاز بود. در آغاز دهه ۹۰ میلادی بسیاری از کردهای عراق بود که زیر تهدید حکومت بعثی صدام زندگی کرده، اما با کشتارهای جمعی که رژیم بعث از آنان کرد خاک ایران را برای مهاجرت دستهجمعی انتخاب کردند و پس از راحت شدن از شر صدامیان به خانه و کاشانه خود بازگشتند.
اهالی همسایه شرقی نیز از اواخر دهه ۵۰ هجری که کشورشان تحت اشغال ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی بود، به صورت گستردهای به ایران مهاجرت کردند این در حالی بود که خود ایران درگیر جنگ تحمیلی شده بود. از آن زمان تا امروز این همسایه شرقی به لحاظ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی سرزمین برای ساکنانش با ثبات نبوده و همین امر آنها را روانه کشور ما یا دیگر کشورها کرده است.