به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، چندسال پیش عدهای در فضای مجازی دست به مقایسه یکی از تکتیراندازان ایرانی دوران دفاع مقدس با یکتکتیرانداز آمریکایی زدند که در واقعیت امر با هم قابل مقایسه نیستند.
تکتیرانداز ایرانی، عبدالرسول زرین و تکتیرانداز آمریکایی کریس کایل نام دارد. جا از اینکه زرین در طول خدمتش ۷۰۰ افسر و نظامی بلندپایه بعثی را کشته و کریس کایل به نقلی ۲۵۵ و طبق نقل رسمی ۱۶۰ عضو مقاومت عراق و زن و کودک را کشته، اینمقایسه از نظر اخلاقی و اجتماعی کاری است بیهوده چون تکتیرانداز ایرانی، صرفا نیروهای نظامی دشمن متجاوز را کشته و تکتیرانداز آمریکایی در مقام متجاوز و اشغالگر، نیروهای مقاومت و زن و بچههای غیرنظامی را هدف قرار داده است.
تکتیرانداز مورد اشاره آمریکایی پس از ۴ سفر اعزامی به عراق، به آمریکا بازگشت و نتوانست بار روانی جنایتهای خود را به دوش بکشد. در نتیجه اقدام به خودکشی کرد اما اگر اینروزها در فضای مجازی دربارهاش جستجو کنید، با اینجمله روبرو میشود که «هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد!» فیلمی هم که سال ۲۰۱۴ براساس کتاب خودنوشت او (سال ۲۰۱۲ چاپ شد) ساخته و اکران شد، ماجرای خودکشی و فروپاشی روانی او را نشان نمیدهد و در مقام سفیدکننده و به قول معروف ماستمالی کنیگر اینکه سعی کند خود را از جنایاتش تبرئه کند و بگوید: «حاضرم با خدا ملاقات کنم و جواب هر شلیکم رو بدم! ولی ناراحتم که نتونستم آدمای بیشتری رو نجات بدم!»
خودکشی کریس کایل در پایانبندی فیلم جایی ندارد. فقط زندگی معمولی او و روز آخرش به تصویر کشیده میشود که یکسرباز سابق آمریکایی سراغ میآید و با هم بیرون میروند و پیش از تیتراژ پایانی فیلم این جمله روی صفحه نقش میبندد که «کریس کایل توسط سربازی که قصد داشت به او کمک کند، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد!» بعد هم تصاویر واقعی تشییع جنازه مهندسیشده کریس کایل پخش میشود که با صفوف آمریکاییهای پرچم به دست در اتوبانهای اینکشور تدارک دیده و انجام شد. صحنه آخر هم تابوت کریس کایل است که روی بدنهاش، پر از نشان نیروی دریایی ارتش آمریکاست!
به همینراحتی!
صادق وفایی