عصر ایران – سرانجام یادداشت تفاهم ایران و آمریکا به امضای رؤسای جمهوری دو کشور رسید و از همان لحظه، قابلیت اجرایی پیدا کرد. رئیس جمهور پاکستان نیز به عنوان میانجی، آن را امضا کرد.
در این باره چند نکته زیر قابل تامل است:
1 – ترامپ به شدت دچار کیش شخصیت است و خود را محور عالم و آدم می پندارد. او حتی به عنوان یک رئیس جمهور آمریکا، به روسای جمهور پیش از خودش نیز نه تنها احترام نمی گذارد بلکه به آنها علناً و رسماً توهین هم می کند. مثلاً روی تن باراک اوباما، عکس سر میمون می گذارد یا همانند همین چند روز قبل، امضای بایدن را تمسخر می کند. انگار از این که در دنیا، کسان دیگری هم رئیس جمهور آمریکا بوده و باعث شده اند او تنها دارندۀ این عنوان نباشد، ناراحت است!
به همین دلیلِ شخصیتی است که به راحتی، بسیاری از توافق های دولت های قبلی آمریکا را نادیده گرفت و از جمله، از برجام که در زمان اوباما شکل گرفته بود، خارج شد.
بعد از آن و در همان دوران نخست ریاست جمهوری ترامپ، دلسوزان ایران می گفتند که می شود با همین ترامپ، دوباره همین برجام را با تغییراتی حداقلی و حتی به سود ایران امضا کرد تا او بتواند بگوید این من بودم که پرونده هسته ای ایران را حل کردم نه اوباما.
با این حال، چنین نشد و توافقی با ترامپ تشنۀ خودنمایی صورت نگرفت و چرخ روزگار ما رtem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
