به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، او درباره شعرهای آیینی و اینکه آیا به بازنگری در تعریف این شعرها نیاز داریم یا خیر؟ گفت: «مخاطب اصلی شعرهای آیینی تودههای مردم هستند و این تصور به وجود آمده است که این نوع شعر باید خیلی ساده، شعاری و فاقد عناصر فنی باشد تا بتواند با مردم ارتباط برقرار کند و این موضوع یکی از چالشهای جدی شعر آیینی است؛ به همین دلیل خیلیها مدعی شعر آیینی شدهاند. برخی با اندک ذوقی و اندک دانش شعری، مضامینی را که سخنرانان و واعظان در منابر در ذکر مصیبت یا در ستایش اهل بیت (ع) میگویند صرفا منظوم کردهاند و بعد هم شعرها توسط مداحان اهل بیت (ع) با صدای خوش و با ملودی شنیدنی خوانده شده است و مردم هم با آنها ارتباط برقرار کردهاند. این موضوع جا افتاده است که حد و اندازه خصوصیات شعر آیینی این است و کارکرد خود را در میان مردم دارد.»
براساس گزارش ایسنا، او سپس افزود: «در سالهای پس از انقلاب اسلامی، نگاه عمیقی به مضامین مذهبی از سوی شاعران جدیتر و رسمیتر داشتیم که هم به ستایش اهل بیت (ع) پرداختهاند و هم در مرثیه آنها شعر سرودهاند. نگاه این شاعران، نگاه عمیقتر و فلسفیتری به زندگی اهل بیت (ع) بوده است که بیشتر مورد توجه مخاطب جدیتان و سپس زمزمه مردم شده است و اینگونه ترغیب میشوند تا به این سبک و سیاق گرایش نشان دهند و کار کنند. این اتفاق اگر بیفتد میتواند خلایی را که داریم، پُر کند.»
مصطفی محدثی خراسانی با بیان اینکه برگزاری مراسمهایی چون شبهای شعر آیینی میتواند در رواج شعرهای جدی و خوب تأثیرگذار باشد، با اشاره به تجمعات مردم در میادین طی ماههای اخیر گفت: «پایه شعرهایی که شاعران در این تجمعات میخوانند و شعارهایی که مردم میدهند، شعرهای آیینی است؛ درست است که با مسائل سیاسی و حماسی درآمیخته شدهاند اما مضامین همه این شعرها و شعارها مبتنی بر ارزشهای عاشورایی و حماسه حسینی است. وجه برجسته تجمعات، شعر و شعار است. ۹۰ درصد بار جهتگیریها، مضامین و محتوای تجمعات مردم بر دوش «شعر» و «شعار» بوده است و این نشان میدهد که «شعر» نقش تعیینکنندهای دارد و متولیان فرهنگی ما هرچقدر بتوانند کار کارشناسی و سرمایهگذاری در زمینه شعر داشته باشند، نتیجهاش را میبینند.»
۵۹۲۴۴