چرا مرد اسرائیلی حاشیه امن خود را برای مبارزه با اسرائیل رها کرد؟/چه بر سر آ‌ن‌کودکان آمد!

اما آن‌چه سرباز مورد اشاره در هفته‌نامه کیبوتص‌اش نوشته بود، گزارش یک‌جنایت بود. نکته جالب هم درباره آن این است که چیزی که توجه اورون را به خود جلب کرد، داستان وحشتناکی نبود که سرباز اسرائیلی رقمش زده و کودکان فلسطینی را گرفتار درد و رنج کرده بود؛ بلکه این‌واقعیت بود که سربازی که داستان جنایتش را در هفته‌نامه منتشر کرده بود، باور داشته روایت جنایت، خود و دوستانش را از اعمالش تبرئه می‌کند.

چرا مرد اسرائیلی حاشیه امن خود را برای مبارزه با اسرائیل رها کرد؟/چه بر سر آ‌ن‌کودکان آمد!

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، بواز اورون، صهیونیستی بود که حاشیه امن قدرت و نفوذ خود را به خاطر مبارزه با اشغال فلسطین ترک کرد. او روزنامه‌نگار و سیاستمدار چپ‌گرای اسرائیلی بود که سال ۱۹۲۷ در قدس اشغالی (اورشلیم) متولد شد و سال ۲۰۱۸ درگذشت. او در دبیرستان عبری هرتزلیا و دانشگاه عبری تحصیل کرد. خانواده‌اش هم به گفته اسرائیلی‌ها از اوایل قرن نوزدهم در فلسطین زندگی می‌کردند؛ بواز اورون، نتیجه‌ یوئل موشه سالومون یکی از بنیانگذاران پتح تیکوا (یکی از چندشهری که کلان‌شهر تل‌آویو را می‌سازند) است. 

این‌مرد سابقا صهیونیست، سرنوشت جالبی دارد. او ابتدا عضو گروه شبه‌نظامی و زیر زمینی لِهی (اشترن) و جنبش کنعانیسم بود که از نظر دیدگاهی با اسرائیلی‌ها تفاوت دارند. این گروه در پی تشکیل یک ملت عبری (نه یهودی) و پذیرش اعراب بود و یهودیت و اسلام را نوعی دیدگاه عقب‌مانده و قرون وسطایی تلقی می‌کرد. سال ۱۹۵۶ یکی از بنیانگذاران گروه سیاسی «کنش سامی» بود و در مجله «اتگار» و روزنامه «تریپور هانفش» قلم می‌زد. از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۴ هم برای روزنامه «ها آرتص» و از آن‌سال تا ۱۹۹۲ برای «یدیعوت آخارونوت» می‌نوشت. او در این‌روزنامه آخر به‌عنوان ستون‌نویسی شناخته مرا گرفتار درد و رنج کرده بود؛ بلکه این‌واقعیت بود که سربازی که داستان جنایتش را در هفته‌نامه منتشر کرده بود، باور داشته روایت جنایت، خود و دوستانش را از اعمالش تبرئه می‌کند.

سرباز جنایتکار اسرائیلی نقل کرده بود که چگونه با همرزمانش وارد یک‌مدرسه فلسطینی شده و حدود ۲۰ پسربچه ۸ ساله را در یک کلاس حبس کرده‌اند. سپس چند نارنجک گازی انداخته‌اند و بچه ها را برای مدتی در آنجا نگه داشتند و چنان وحشتی ایجاد کردند که حداقل نیمی از آن‌ها از پنجره بیرون پریدند و در هنگام پریدن از پنجره، پاهایشان شکست. 

این‌جنایت طراحی شد تا مجازاتی باشد برای پرتاب سنگ توسط دانشجویان یک‌دانشکده در همسایگی آن‌مدرسه که دستگیر نشده بودند. 

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *