این هنرمند فقید و هنرمندانی چون عزتالله انتظامی، نصرت کریمی، جمشید شیبانی و علیاصغر تفکری سابقه درخشانی در حوزه پیشپرده خوانی داشتند و به نوعی این نسل آخرین بازمانده پیشپرده خوانان معروف تهرانی به حساب میآیند. در این سالها نشر «آوا خورشید» اقدام به انتشار چند آلبوم موسیقایی با «طهرون قدیم ۱ و ۲» کرد که این آلبومها به نوعی شمایی کلی از ضربی خوانیهای تهران قدیم را داشتند، ترانههایی که بدون تردید همچنان گفتاری ماندنی و شنیدنی هستند. مرتضی احمدی فقید در توضیحاتی پیرامون آلبوم« طهرون قدیم» خود آورده بود:
«ضربیخوانی یا ترانههای طنز روحوضی از سالهای دور با افت و خیزهایی به حرکت خودش ادامه داده است و سال ۱۳۰۰ رو به تکامل و بالاخره در حد مورد پسندی در اختیار مشتاقان قرار گرفت و یکی از هنرهای بومی و یکی از هنرهای بومی و سنتی شناخته شد. این هنر شاد و مردم پسند که ریشههای اصلی آن با تهران و تهرانیان بوده با همراهی نوازندگان به وسیله بازیگران هنر تختحوضی که هر یک در زمان خود پدیده این هنر استثنایی بودند، همچون محمد لودم، اکبر حاج عابدین، حسین حولهای، حبیب سلمونی، حسن شمشاد، نعمت الله گرجی، رحمت واکسی، ذبی سیاه، مهدی مصری، سیدحسین یوسفی، سعدی افشار و عدهای دیگری که جدا از آقای سعدی افشار (در زمان نگارش این توضیح توسط زندهیاد احمدی، مرحوم سعدی افشار در قید حیات بود) همگی چهره در خاک کشیدهاند، به بالاترین مقام رسید و زمزمه مردم کوچه و بازار گردید.»