سرنوشت کارمندان فناوری به بحران های مالی گره خورده است. همانطور که اپیدمی کرونا به شکوفایی صنعت و ایجاد مشاغل انبوه دراین بخش منجر شد، در سال ۱۴۰۱ بحران اقتصادی کارمندان را قلع و قمع کرد.
در سالی که گذشت جهان رفته رفته از بحران ویروس کرونا خارج شد. این بحران هرچند پیامدهای زیادی داشت اما به رشد و شکوفایی صنعت فناوری و گسترش نوآوری در آن منجر شد. از دل کرونا شرکتهایی مانند زوم به وجود آمدند که با بهره گیری از دورکاری کارمندان کسب و کار خود را رونق بخشیدند. از سوی دیگر خرید لپ تاپ و رایانههای شخصی، فضای ابری نیز به شدت افزایش یافت و استفاده از شبکههای اجتماعی به دلیل انزوای مردم بیشتر شد، تمام این موارد به شکوفایی این صنعت، افزایش درآمد تبلیغاتی آنلاین والبته استخدام نیروهای جدید منجر شد.
اما با کاهش بحران و تغییر وضعیت پاندمی، همانطور که اقتصاد دانان پیش بینی میکردند، بهار شرکتهای فناوری به خزان تبدیل شد. شرکتهایی که رشد درآمد داشتند و بودجه خود را صرف توسعه نوآوریهای جدید کرده بودند، اکنون با رکود اقتصادی روبرو و با کاهش سودآوری و انبوه نیروهای انسانی دست و پنجه نرم میکنند.
تمام این موارد در کنار هزار و یک عامل دیگر سبب شد تا شرکتها به فکر جمع وجور کردن کسب وکارشان بیفتند تا بتوانند این بحران را نیز پشت سر بگذارند. سرراستترین مسیر برای این وضعیت نیز توقف پروژههای جدید و البته اخراج نیروهای انسانی مازاد بود. همین امر به سادگی به یک تندباد عظیم در شرکتهای فناوری تبدیل شد که طی آن هزاران نیروی انسانی شغل خود را از دست داده اند. آنچه در زیر میخوانید بخشی از تندبادی است که کارمندان شرکتهای بزرگ فناوری را در سال گذشته گرفتار کرد و به بیکاری کشاند.
کارمندان توئیتر گرفتار اخراجهای پی در پی