در میان اعمال ظاهری حج، یکی از مهمترین آموزههایی که کمتر مورد توجه قرار میگیرد، مراقبت از زبان و سخن گفتن است. امام جعفر صادق علیهالسلام، ششمین پیشوای شیعیان، این بُعد مهم را در گفتاری کوتاه، اما ژرف مورد تأکید قرار میدهد.
جوان آنلاین: در روزگاری که حجم بالای گفتارهای بیثمر و مجادلهگری در فضای مجازی و حقیقی دیده میشود، بازخوانی آموزههای دینی میتواند راهی روشن برای پالایش زبان و نگاه ما به عبادت باشد.
به گزارش تسنیم، این درحالی است که سفر حج، یکی از بزرگترین تمرینهای معنوی برای مؤمنان است؛ سفری که نه تنها جسم را به حرکت در میآورد، بلکه روح را نیز به تأمل و تزکیه دعوت میکند. در این مسیر، اعمال ظاهری همچون طواف، سعی، وقوف و قربانی، تنها بخشی از حقیقت حج را شکل میدهند. آنچه در این میان گاه مغفول میماند، رعایت اخلاق، زبان، رفتار و نیت است.
امام جعفر صادق علیهالسلام، در بیانی الهامبخش به یکی از ابعاد مهم حج میپردازند که کمتر از مناسک دیگر شنیدهایم: سکوت به جز در خیر، و مراقبت کامل از زبان.
ایشان میفرمایند: «چون احرام بستى، تقواى خدا را در پیش گیر و ذکر خدا بسیار گو و سخن کم گو مگر در خیر؛ زیرا از کمال حجّ و عمره این است که آدمى زبانش را نگه دارد مگر از سخن خیر، همچنان که خداوند متعال در قرآن کریم فرموده است: فَمَنْ فَرَضَ فِیهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَ لَا فُسُوقَ وَ لَا جِدَالَ فِی الْحَجِّ»
به این ترتیب فرمایش امام صادق (ع)، فراتر از توصیهای اخلاقی، در واقع تبیینی از حقیقت معنوی حج است: سکوت، تقوا، ذکر و پرهیز از بیهودهگویی را نشان میدهد و ایشان با استناد به آیهای از سوره بقره، سه ممنوعیت اصلی حج را یادآور میشوند: «رفث» (سخنان زشت)، «فسوق» (گناه) و «جدال» (بحث و بگومگوی بینتیجه). چون حج، تمرین خودداری رفتار، نگاه و کلام است.