به گزارش خبرآنلاین جمیله کدیور در روزنامه اطلاعات نوشت: با امضای رسمی یادداشت تفاهم همه نگاهها به این است که آیا این تفاهم میتواند پابرجا بماند و آیا آمریکای ترامپ طرف قابل اعتمادی برای ادامه این مسیر تا توافق نهایی هست؟
با وجود چالشها و بدگمانیها و بیاعتمادی به آمریکا، این امضا مورد استقبال جهانی واقع شده و به عنوان گامی بزرگ برای رسیدن به یک توافق جهت پایان دادن به مهمترین بحران جهانی قرن بیست و یکم تلقی شده است.
این تفاهمنامه مسائل کلیدی را به آینده موکول کرده است و طرفین ترجیح دادهاند ابتدا از تشدید بحران جلوگیری کنند و سپس وارد چانهزنیهای پیچیدهتر شوند. طی دو ماه آینده، مذاکرهکنندگان باید با برخی از دشوارترین سئوالاتی که دههها دیپلماسی ایالات متحده و ایران را درگیر کرده است، دست و پنجه نرم کنند. البته بحثهای مربوط به برنامه موشکی ایران و حمایت از متحدین منطقهای ایران، علیرغم خواستههای ایالات متحده در آغاز جنگ، از دستور کار مذاکرات حذف شده است. تفاهمی که ترامپ با نادیده گرفتن این خواستههای اساسی به ظاهر اسرائیل را که همچنان بر این دو خواسته إصرار دارد، در حاشیه قرار داده است.
غیر از متن تفاهم که نکات مثبت زیادی به نفع ایران دارد و با توجه به تجربه عهدشکنیهای آمریکا که همین موجب شک و تردید بیشتر میشود، ترامپ نیز در حاشیه اجلاس گروه هفت سخنان نسبتاً مثبت دور از انتظار و متفاوتی نسبت به مواضع همیشگی در رابطه با داراییهای مسدود شده ایران و برنامه موشکی و اورد کرد. روز سهشنبه، ترامپ در اظهارات خود به خبرنگاران در فرانسه در اجلاس گروه هفت گفت که اگر آمریکا و شخص او وارد عمل نشده بودند، اسرائیل «اکنون وجود نداشت» و «هر فرد هوشمندی در اسرائیل این را میداند.»
منطقه در واقع تغییر یافت، اما نه آنطور که نتانیاهو طراحی و گام به گام اجرا میکرد و آرزویش را داشت. از ظواهر پیداست که تفاهم ایران و آمریکا منجر به اولین شکاف استراتژیک بزرگ بین اسرائیل و آمریکا شده است و برای ترمیم آن و شکست تفاهم، نتانیاهو از هیچ شیطنتی اجتناب نمیکند.
علی ای حال، نبود سازوکارهای قوی نظارتی، میتواند به یک «وضعیت خاکستری» منجر شود که در آن ایران و آمریکا، بدون حل ریشهای اختلافات، صرفاً زمان بخرند. توفیق این تفاهم برای رسیدن به توافق نهایی به جدیت طرفین و نحوه مدیریت مذاکرات آینده بستگی دارد.
17302