کوپنی شدن دولت جنگ قابل توجیه بود. معمولا کشورها زمانی که جنگ میشود با مشکلاتی روبهرو میشوند، ولی الان ۳۳ سال از اتمام جنگ گذشته و توجیه پذیر نیست که ما پس از این همه سال کشوری داشته باشیم که مردمش برای تامین مواد اولیه زندگیشان نیازمند سهمیه بندی باشند. این امر مشخصا نشان دهنده سو مدیریت است و اینکه در این سالهای گذشته پس از جنگ، علیرغم منابع غنی که در اختیار است و فروش نفتی که به دنبالش منابع ارزی را در اختیار ما قرار میدهد، نتوانسته ایم چارچوبی را طراحی و اداره کنیم که بتواند نیازهای جامعه را پوشش دهیم.
داوود سوری در پاسخ به پرسشی مبنی براینکه با توجه به نرخ فقر در کشور و احتمال کوپنی شدن برخی اقلام، چه وضعیت معیشتی را در سال آینده میتوان متصور شد، عنوان کرد: «بالاخره وضعیت اقتصادی ما مشخص است. یعنی رشد اقتصادی نشان میدهد که افزایش ثروت ما در سال به چه میزان است. ما سالهاست که رشد اقتصادی منفی و کمی داشتهایم و الان هم که مثبت شده، عددش بسیار ناچیز است. این مهم بدان مفهوم است که ثروت زیادی در کشور وجود ندارد و اگر آن را به یک کیک تبدیل کنم، این کیکی که در این سالها کوچک و کوچکتر شده الان هم همچنان کوچک مانده است؛ در حالی که جمعیت ما هر سال در حال افزایش است و اکنون وارد ۸۸ میلیون نفر شده ایم.»