به گزارش خبرگزاری آنا، شرایط این روزهای جامعه ایران را نمیتوان صرفاً محصول متغیرهای داخلی دانست. آنچه در سطح افکار عمومی در حال بازنمایی است، بیش از هر چیز نتیجه یک جنگ ترکیبی تمامعیار است؛ جنگی که در آن، اقتصاد، امنیت روانی، انسجام اجتماعی و اعتماد عمومی همزمان هدف قرار گرفتهاند. دشمن بهخوبی دریافته که ضربهزدن مستقیم، هزینهبر و کماثر است؛ بنابراین مسیر فرسایش ذهنی و القای نااطمینانی را جایگزین کرده است. در این چارچوب، «احساس ناامنی دائمی» مهمترین سلاح است.
رسانههای معاند در این پروژه نقش پیادهنظام عملیات روانی را ایفا میکنند. آنها نه به دنبال اطلاعرسانی، بلکه در پی تولید معنا هستند؛ معنایی که ایران را در آستانه فروپاشی، جامعه را در بنبست و آینده را تاریک تصویر کند. این رسانهها با گزینش هدفمند سوژهها و برجستهسازی یکجانبه بحرانها، تلاش میکنند تصویر یک وضعیت غیرقابلکنترل را القا کنند، حتی اگر واقعیتهای میدانی چنین روایتی را تأیید نکند.
نکته مهم آن است که این جریان رسانهای، بهطور همزمان روی «زمان» و «تکرار» سرمایهگذاری میکند. یک گزاره نگرانکننده، اگر بهصورت مستمر و از کانالهای مختلف بازتولید شود، بهتدریج جای تحلیل عقلانی را میگیرد و تبدیل به باور عمومی میشود. هدف نهایی، نه اعتراض، بلکه خستگی اجتماعی و بیاعتمادی مزمن است؛ وضعیتی که جامعه را از درون فرسوده میکند.