جای خالی لیست اصلاحطلبان بر دیوارهای تهران!
آرمان – یاسمین طالقانی: انتخابات ریاستجمهوری و انتخابات شورای شهر در روز 29 اردیبهشت سبب افزایش شور انتخاباتی شده است و قرار است تصمیمگیری درباره مدیریت شهرها به اعضای شورای شهر در دوره پنجم و مدیریت اجرایی کشور به رئیسجمهور در دوره دوازدهم سپرده شود. اما نباید فراموش کرد این همزمانی علاوه بر فوایدی که دارد، میتواند آسیبهایی را هم به دنبال داشته باشد که همان تمرکز بر یک انتخابات و غافل شدن از انتخابات دیگر است. اکنون گروههای سیاسی و اقشار مختلف مردم تکلیف خود برای انتخابات ریاستجمهوری را میدانند؛ یعنی آگاه هستند باید تا روزی که تبلیغات مجاز است به تبلیغ کاندیدای خود بپردازند، اما شرایط در انتخابات شورای شهر هنوز مشخص نیست. اصولگرایان تاکید دارند که به لیستی با نام «خدمت» رأی دهند و تبلیغات این گروه بر در و دیوار پایتخت خودنمایی میکند، اما وضعیت اصلاحطلبان پیچیده است که چند دلیل دارد. نخست به تصمیم شورای عالی اصلاحطلبان باز میگردد که لیستی را ارائه کرد، اما نقدهای زیادی به افراد آن لیست وارد شد. پس از آن وعده ترمیم لیست داده شد که این
اتفاق رخ نداد و جز تعداد محدودی از آن 700 نفر که فرم درخواست حضور در لیست را پر کرده بودند، از انصراف انتخاباتی خودداری کردند که همین امر منجر به ارائه لیستهای متعددی به نام اصلاحات شد. این اتفاق یادآور شورای شهر دوم است که عدم انسجام سبب پیروزی آبادگران شد. بنابراین اکنون هم نگرانی برای آن است که بهشت بار دیگر تقدیم اصولگرایان شود. روز گذشته حمیدرضا جلاییپور، جامعهشناس، در نوشتاری اصلاحطلبان را به سمت وحدت و عدم تکرار نتایج تلخ گذشته که ناشی از عدم اتحاد بود، فراخواند و نوشت: «در پاسخ به دوستانی که این روزها درباره انتخابات شوراها این سوالها را میپرسند، این جوابها را میدهم: ۱)از سازوکار انتخاب نامزدهای لیست امید راضیای؟ نه. ۲) پس چرا این سازوکار را نقد نمیکنی؟ بارها کردهام. در انتقاد از سازوکار لیستبندی در شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان بارها نوشتهام. در یک نوشته هم هفت پیشنهاد عملی برای شفافسازی و دموکراتیکتر شدن این سازوکار طرح کرده بودم. یک نامه چندصد امضایی و چند نامه دیگر خطاب به شورای سیاستگذاری و اعضایش در راستای بعضی از این پیشنهادات امضا کردهام. در گفتوگوهای تفصیلی با
چهرههای اصلاحطلب و اعضای شورای سیاستگذاری هم در حد توان محدودم در راستای این اهداف رایزنی کردهام و با دوستان دیگر به تقویت پایش و رصد عملکرد نمایندگان در نماسنج و شوراسنج کمک کردهام و خواهم کرد. به نظرم بعد از انتخابات هم تداوم نقد، فشار اجتماعی و رایزنی احزاب میتواند به نمایانتر شدن ترکیب شورای سیاستگذاری و حق رأیها و اصلاح و شفافتر شدن سازوکار انتخاب نامزدها بینجامد.»