نجفی: تقدس‌زدایی یا ملیت‌زدایی ابزار تضعیف مقاومت ایران است

پژوهشگر تاریخ معاصر در نشست «ما و غرب، سایه استعمار انگلیس بر خاورمیانه و ایران» گفت که مقاومت ایران علیه استعمار انگلیس هم «ملی» است و هم «مقدس» و هشدار داد هر تضعیف این پیوند، سرمایه تاریخی ملت را هدف می‌گیرد.
پژوهشگر تاریخ معاصر در نشست «ما و غرب، سایه استعمار انگلیس بر خاورمیانه و ایران» گفت که مقاومت ایران علیه استعمار انگلیس هم «ملی» است و هم «مقدس» و هشدار داد هر تضعیف این پیوند، سرمایه تاریخی ملت را هدف می‌گیرد.

نجفی: تقدس‌زدایی یا ملیت‌زدایی ابزار تضعیف مقاومت ایران است

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، موسی نجفی پژوهشگر تاریخ معاصر در نشست «ما و غرب، سایه استعمار انگلیس بر خاورمیانه و ایران» که امروز در موسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی برگزار شد، در خصوص موضوع ضرورت شناخت ماهیت استعمار انگلیس و تقابل مقاومت شیعی در برابر آن گفت: پیش از ورود به بحث اصلی، دو مقدمه را باید توضیح دهم. در مقدمه نخست با اشاره به دیدگاه رهبر معظم انقلاب در کتاب انسان 250 ساله، سیاست همه ائمه پس از امیرالمؤمنین(ع) بر مبنای همان تمنای حکومت علوی بوده است؛ نقطه قله‌ای که تا امام عصر(عج) مورد توجه قرار داشت. در تاریخ ایران نیز دوره صفویه چنین جایگاهی دارد؛ استقلالی که تقریباً همزمان با رنسانس اروپا ولی زودتر از آن در ملت‌سازی به دست آمد. اروپایی‌ها تازه پس از جنگ‌های صلیبی و با جدا شدن از کلیسا و شکل‌گیری پروتستانیسم توانستند ساختارهای ملی پیدا کنند، اما ما پنجاه سال زودتر این مرحله را گذراندیم.

وی در مقدمه دوم به ماهیت استعمار پرداخت و افزود: چه استعمار کهنه، چه نو و چه فرانو، همه بر یک اصل استوارند: منطق مرکز ـ پیرامون. مرکز همه چیز را حق خود می‌داند و پیرامون باید تابع باشد. در گذشته این منطق را با قایق توپ‌دار و برده‌داری پیش می‌بردند، سپس با نصب روسای کشورهای وابسته و امروز با ابزارهایی مانند فضای سایبری. در همین جنگ اخیر ببینید: داشتن بمب اتم برای کشورهای مرکزی بحران تلقی نمی‌شود، اما داشتن فناوری هسته‌ای برای ایران به‌عنوان بحران مطرح می‌شود. این همان منطق تحقیر و خودتحقیری است.

نجفی ادامه داد: سیاست و ماهیت استعمار انگلیس نیز همین است، منتها با ترکیب ابزار سخت‌افزاری و نرم‌افزاری. انگلیسی‌ها ترجیح می‌دهند با ابزار نرم‌افزاری و پوشش حقوق بشر و آزادی عمل کنند، هرچند هر وقت بتوانند، از زور هم استفاده می‌کنند. مانند ماجرای مشروطه که گروهی از مردم به سفارت انگلیس رفتند؛ این فریب نرم‌افزاری بود. فرانسوی‌ها هم با انقلاب و شعار حقوق بشر این راه را پیمودند؛ همان دست چدنی در دستکش مخملی.

منبع  : خبرگزاری دانشجو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *