اقتصاد۲۴ هفته گذشته بود که بورس کالا اعلام کرد نرخ ارز محاسباتی برای تعیین قیمت پایه محصولات عرضهشده در این بازار، میتواند بین ارز نیمایی و توافقی متغیر باشد. مصوبهای که سردرگمی برای محاسبه سود و زیان شرکتها را افزایش میداد.
اگرچه بورس کالا اجرای این مصوبه را به تعیین تکلیف در ستاد تنظیم بازار منوط کرده است، اما به سرعت ریسکهای جدید دیگری نیز دامان بازار سرمایه را گرفت. به نحوی که امروز اغلی نمادهای بازار با افزایش عرضه روبرو بودند و شاخص کل بیش از ۵۶ هزار واحد فروریخت.
در همین حال شاخص هموزن نیز که نشاندهنده وضعیت نمادهای کوچک و متوسط بازار است با افت سنگین ۱۱ هزار واحدی روبرو شد. امروز همچنین روند خروج پول حقیقی شدت یافت و بیش از ۸۰۰ میلیارد تومان از بازار سرمایه خارج شد.
اما چرا در حالی که بازار سرمایه به تازگی با رونقی دوباره روبرو و بازیگران بازار موفق شده بودند پس از ماهها رکود، ارزش معاملات را اندکی افزایش دهند، بازار چنین سقوط سنگینی را تجربه کرد؟
روز پنجشنبه بود که خبر رسید رئیس کل بانک مرکزی تغییر کرده و سکان سیاستگذاری پولی به دست محمدرضا فرزین افتاده است. همین خبر کافی بود تا کابوس نرخ بهره بین بانکی مجددا برای اهالی بازار سرمایه زنده شود. زیرا همانگونه که بعدا نیز اثبات شد، فرزین به سیاست افزایش نرخ بهره معتقد است و بر همین اساس پیش از اجرایی شدن این فرضیه، سیگنال منفی برای بورس ارسال شد.
اگرچه در این میان برخی ناظران اقتصادی معتقدند این سیاست میتواند در بلندمدت با کاهش نرخ تورم به نفع چرخ اقتصاد ظاهر شود، اما بورسیها معتقدند افزایش نرخ بهره، صرفه تولید را پایین خواهد آورد و نتیجه آن فشار بر شرکتها خواهد بود.
با این حال، اما بازار سرمایه ضربه اصلی را از ناحیه تثبیت نرخ دلار نیمایی روی قیمت ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومان دریافت کرد؛ قیمتی که حالا به دلار فرزین معروف شده و، اما و اگرهای زیادی را برای محاسبه سود و زیان شرکتها ایجاد کرده است.