به گزارش خبرگزاری آنا، امروز خاورمیانه نه در آستانه صلح پایدار، بلکه بر لبه تیغ تصمیمهایی ایستاده است که پیامدهای آن میتواند فراتر از مرزهای یک کشور گسترش یابد. هرچند گفتوگو و دیپلماسی بهعنوان ظاهر ماجرا برجسته میشود، اما سایه تهدید نظامی همچنان بر فراز منطقه سنگینی میکند؛ تهدیدی که بیش از همه، کشورهای میزبان منافع و پایگاههای آمریکا را در معرض هزینههای ناخواسته قرار میدهد.
واقعیت این است که معادله امنیت منطقهای دیگر یکسویه نیست. دوران مصونیت پایگاهها و منافع فرامنطقهای به پایان رسیده و هر کشوری که خاک خود را به سکوی استقرار نیروهای خارجی تبدیل کرده، ناخواسته وارد معادله تقابل شده است. این انتخاب، صرفاً یک قرارداد دفاعی یا همکاری سیاسی نیست؛ بلکه واگذاری بخشی از حاکمیت و پذیرش تبعات اقداماتی است که ممکن است از همان خاک علیه دیگران انجام شود.
در چنین شرایطی، نگرانی پنهان، اما عمیق برخی کشورهای عربی قابل فهم است. آنها بهخوبی میدانند که هرگونه ماجراجویی نظامی علیه ایران، نه یک درگیری محدود، بلکه زنجیرهای از واکنشها را فعال میکند که نخستین حلقه آن، پایگاهها و منافع آمریکا در منطقه خواهد بود؛ پایگاههایی که غالباً در مجاورت شهرها، زیرساختهای حیاتی و اقتصاد این کشورها قرار دارند.