فقط باورمندان به روحاني بيايند
آرمان – یکی از ناگواریهای فضای سیاسی، تخریب و هجمه علیه حسن روحانی، رئیسجمهور منتخب است. از همان سال 92 و از ابتدای روی کار آمدن دولت تدبیر و امید هجمهها، اتهامات و هتاکیها علیه دکتر روحانی و همکاران او در دولت آغاز شد و هنوز هم ادامه دارد. گاهی تندی این تخریبها شدت مییابد و گاهی حجم آتش انتقادات فروکش میکند. البته انتظار طبیعی و معقول این بود که پس از انتخابات اردیبهشت 96 و رأی قاطع و دوباره مردم به آقای روحانی تا اندازهای از حجم این فشارها کاسته شود. پیشبینی میشد که جناح رقیب پس از شکست در دوازدهمین دوره ریاستجمهوری، تلاش و تمرکز خود را بر بازسازی گفتمان سیاسیاش قرار دهد، بهویژه اینکه روحانی در دور بعد حضور ندارد که با آنها به رقابت کند. با همه این اوصاف، ماجرای راهپیمایی روز قدس، عید فطر و اخیرا نیز انتقادات بیپایه به قرارداد توتال، نشان داد که این «قصه» سر دراز دارد. شاید این سرنوشت همه شخصیتهایی است که قصد توسعه و پیشرفت کشور را دارند. از قرار معلوم، همان هجمههایی که روزی علیه آیتا… هاشمی، شهید بهشتی و دیگران وجود داشت،
امروز به روحانی رسیده است. نگاه تاریخی به این رخداد، نشان میدهد که شخصیتهایی از جنس حسن روحانی کم نیستند. برای بررسی این موضوع، محمدکیانوشراد، تحلیلگر سیاسی اصلاحطلب، با «آرمان» گفتوگویی کرده است که متن آن را در ادامه میخوانید.