اقتصاد ۲۴- نزدیک سه ماه است که کشور با ماجرای مسمومیت دانشآموزان دختر در اقصینقاط ایران مواجه است. ماجرایی که از هنرستان نور قم شروع شد و حالا بیشتر استانهای کشور را درگیر کرده است و از بالاترین مقامات سیاسی و امنیتی کشور تا مراجع تقلید و چهرههای هنری و ورزشی و سیاسی نسبت به آن واکنش نشان دادهاند.
به گزارش هم میهن ، اما چرا سه ماه طول کشید تا اهمیت این ماجرا برای همه کشف شود؟ یکی از دلایل این بود که از همان ابتدا، رسانهها بسته به گرایش سیاسی خود، سعی در روایت ماجرا با انگیزههای شخصی خود داشتند. برخی سعی داشتند ماجرا را تکذیب کنند و آن را تبلیغات رسانههای بیگانه بخوانند. برخی دیگر، انگشت اتهام را بهسمت رقیبان سیاسی خود گرفتند و سعی کردند از نمد این اتفاق هولناک، بهانهای برای تسویهحساب سیاسی پیدا کنند. درحالیکه در هفتههای اول، شیطنت دانشآموزان عامل اصلی اتفاقات عنوان میشد، حالا صحبت از نیروهای سازماندهیشده میشود. در این فضا، بهخاطر شروع اتفاقات از قم، برخی افراد هم انگشت اتهام را بهسمت نیروهای تندروی مذهبی گرفتند. البته واکنش سریع مراجع تقلید و درخواست آنها برای پیگیری ماجرا نشان داد که مشخصا جریان اصلی حوزه علمیه، ارتباطی با این اتفاقات نداشته است. در این گزارش تلاش کردهایم مروری داشته باشیم بر دیدگاههای رسانههای مختلف به ماجرای مسمومیت دختران دانشآموز. برای راحتی کار، رسانههایی که سعی در جریانسازی در این اتفاقات داشتند را به شش گروه تقسیم کردیم.
جریان پایداری، ابتدای ماجرای مسمومیت دانشآموزان، سعی در بیتوجهی به این ماجرا داشت و در مطبوعات مکتوب خود، خبری درباره این اتفاقات نمینوشت. بعد از اینکه این وقایع به مدارس تهران کشیده شد، آنها نیز ناچار به واکنش شدند. اولین موضعگیری پایداریها، واکنش به اظهارنظر مخالفان سیاسی بود. در یکی از اولین مطالب منتشرشده از سوی این جریان در یکی از کانالهای تلگرامی نزدیک به آنها در این زمینه آمده است: «قم چند هفته درگیر مسمومیتها بود. هیچ عاملی پیدا نشد، اما چند رسانه و جریان مشکوک ازجمله شرق ادعا کردند عامل را میشناسند، ابطحی به بوکوحرام و آذریجهرمی به تروریسم ربط داد. سند آنها چه بود؟ اگر این اظهارات غیرکارشناسی موجب ایجاد هیستری شده باشد، مجازات این افراد چیست؟».
بعد از گسترش دایره حملات به مدارس و قبل از اینکه بیانیههای رسمی مسئولان منتشر شود، رویکرد این جریان تغییر کرد. اینبار آنها انگشت اشاره را بهسمت مجاهدین خلق (منافقین) و برخی از مخالفان جمهوری اسلامی ازجمله مهدی حاجتی گرفتند که در ایام اعتراضات، ایده خرابکاری شرافتمندانه را مطرح کرده بود. رجانیوز در مطلبی در تحلیل وقایع تروریستی نوشت: «مسمومیت دانشآموزان دختر در چند استان، این روزها باعث نگرانی شدید خانوادهها و ملتهب شدن فضای سیاسی-رسانهای کشور شده است. اگرچه هنوز ابعاد این خرابکاری، کاملاً روشن نشده، اما ردپای مظنون همیشگی در این قضایا نیز دیده میشود.»
«احمد راستینه» عضو و سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس هم که نزدیک به این جریان است، در این زمینه گفت: «به نظر من این پدیده مسمومیت برخی دانشآموزان دختر عزیز ما که این چند وقت دارد شکل میگیرد، در ادامه آشوبهایی است که در کشور ما شکل دادند و بهدنبال فروپاشی امنیت خاطر و امنیت روانی جامعه ما هستند. هیچکس این پدیده را نه تائید میکند، نه قبول دارد و تمامی نیروهای ارزشی و انقلابی و جامعه متدین و متمدن ایرانی این پدیده را بهشدت محکوم میکنند. طبیعی است که دست بیگانگان و دست دشمن در ناآرامسازی فضای جامعه در این پدیده مشهود است. خیلی شفاف و روشن عرض کنم که حتماً انشاءالله دستگاه قضایی به این موضوع رسیدگی قاطع خواهد کرد و دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی زیرساختهای این اتفاق را بررسی میکنند. من تردید ندارم که یا سازمان منافقین و یا سایر گروهکهای معاند و ضدانقلاب که در طول ۴۴ سال گذشته برای ضربه به حیثیت جمهوری اسلامی از هیچ کاری دریغ نکردند، دستشان در این زمینه دخیل است.»
حسین اللهکرم از اعضای شاخص انصار حزبالله نیز مقصر ماجرا را نیروهای غربگرای داخلی معرفی کرد و گفت: «نیروهای انقلابی، گروههای غربگرا را عامل اصلی مسمومیتهای اخیر دانسته و معتقدند غربگراها تحت عنوان خرابکاری شرافتمندانه برای ورود به مجلس و بازگرداندن ریل کشور به غرب و پذیرش برجام دست به این اقدام زدهاند تا با متهم کردن رقیب به اهداف خود برسند. جریان غربگرا در طول دهه ۹۰ بارها از تاکتیک خرابکاری شرافتمندانه استفاده کرده است. بهعنوان مثال آنها با ترک فعل در ساخت مسکن، میوه گرانی اجاره مسکن را اکنون بهدست آوردهاند، یا با تعطیلی امور تربیتی در آموزشوپرورش و با اجرای سند ۲۰۳۰، میوه کشف حجاب را در مدارس چیدند. با رشد بیسابقه تورم ناشی از هشت برابر کردن قیمت ارز و ۱۰ برابر کردن حجم نقدینگی، عدم قرار دادن بودجه مبارزه با اعتیاد، میوههای متعددی در آسیبهای اجتماعی ازجمله رشد اعتیاد، طلاق، بیکاری و مشکلات معیشتی تولید کردند تا رقیب را به ناکارآمدی متهم کنند.»