عصر ایران ؛ نهال موسوی – وقتی سوت پایان بازی اسپانیا و کیپ ورد به صدا درآمد، در میان آن همه هیاهو و شادی بازیکنان کیپورد، مردی روی چمن زانو زده بود و هایهای گریه میکرد.
اگر کسی او را نمیشناخت، شاید فکر میکرد بازنده میدان است. اما او ووزینیا دروازهبانی بود که چند دقیقه پیش، تنها در برابر یکی از بهترین خط حملههای جهان ایستاده بود و هفتبار اجازه نداده بود توپ از خط دروازهاش بگذرد.
در ورزشگاه آتلانتا، اسپانیا با هفت مهار درخشان او به تساوی بدون گل رسید، نتیجهای که برای مدعی قهرمانی جهان فاجعه خوانده شد و برای ملت کوچک آفریقایی، شیرینترین خاطره تاریخ فوتبالش شد.
نام واقعی او ژوسیمار خوزه اِوورا دیاس است، اما هیچ کیپوردی او را با این نام نمیشناسد. لقب «ووزینیا»، یعنی «مادربزرگ کوچک» در پرتغالی، از کودکی روی او ماند؛ وقتی در زمین خاکی محله کتک میخورد، بچهها مسخرهاش میکردند که میرود پیش پدربزرگ و مادربزرگش گریه کند.
این تمسخر بیدلیل نبود؛ پدرش سرباز بود و مادرش باید کار میکرد، پس بزرگشدنش را پدربزرگ و مادربزرگش به عهده گرفتند. همین تکه کوچک از زندگیاش، دوشنبه شب به قلب ماجرا تبدیل شد.
وقتی او بt(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();