روایت یک تردید درباره آزادی خرمشهر/ بعد از سوم خرداد چه اتفاقی افتاد؟

مثلِ آن ققنوسی که هر بار از خاکستر خود برمی‌خیزد، هر سال در سوم خرداد، حال  و هوای خرمشهر را از نو زنده می‌کنیم. اما راستش را بخواهید این ققنوسِ اسطوره‌ای، هر سال از خاکستر تقویم زنده می‌شود، اما پرواز نمی‌کند. بال‌هایش را با گزارش‌های تکراری روزنامه‌ها و وعده‌های پوچ مسئولان قیچی کرده‌اند. خاکستر شد، دوباره زنده شد، و باز هم در همان باتلاقِ فراموشی فرو رفت.

 

به گزارش تابناک، خرمشهر آزاد شد. راستش را بخواهید، من شک که ندارم اما چیز دیگری را هم می بینم. شهری که روزی نماد مقاومت بود، حالا تبدیل شده به نمایشگاهی از حرف های تکراری سالانه. هر سال هم روی زخم هایش را باز می کنیم تا کمی عفونی تر شود و بماند برای سال بعد.  یاد شهدا و رزمندگان به خیر. آزادش کردند. جان دادند برای ان که هیچ خرمشهری در هیچ اسارتی نباشد.

 

تیتر می‌زنیم: «خرمشهر هنوز بوی جنگ میادی. خرمشهر هر چه هست، امروز، نمادِ حال‌ و‌ روزِ تمامِ شهرهای ایران است؛ کمی بالا یا کمی پایین. چون ایران فقط جغرافیا نیست—دل‌های به‌هم‌پیوسته‌ی همه‌ی ماست. و تا وقتی حتی یک «خرمشهر» در این خاک در رنج باشد، همه‌ی ما دست بسته ایم و اسیریم…

 

آنکه ما را اشغال کرده است آشناست آقای مسئول؛ ایده هایمان، تصوراتمان، عملکردهایمان، حرف هایما و وعده هایمان. کاش فقط کمی از ییرون گود نگاه کنی به داستان. مثل آن توریستی که اولین بار وارد جایی می شود و خیلی چیزها را آن طور می بیند که اهالی شهر نمی بینند، نه مثلِ آن زندانی‌های غارِ افلاطون، که فقط سایه‌ها را می‌بینند و فکر می‌کنند حقیقت است. لطفا از این غار بیرون بیایید.
*مهدی محمدی کلاسر –دبیر اجتماعی تابناک