به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ایلان پاپه نویسنده و تاریخپژوه اسرائیلی است که علیه اسرائیل حرف میزند و مینویسد. اسرائیلیبودن پاپه به اینمعناست که از یهودیانی است که والدیناش از مهاجرین یهودی بودهاند اما خود در سرزمینهای اشغالی فلسطین متولد شده است. او کتابهای مختلفی دارد که در ایران هم ترجمه و منتشر شدهاند و در آنها حقیقت اشغالگری اسرائیل و استعمار وطنگزین یهود علیه فلسطین را بارها اعتراف کرده است.
بخشی از نوشتههای ایلان پاپه در کتاب «بزرگترین زندان زمین» درباره شکنجههایی است که فلسطینیهای مقاوم مقابل اشغالگری صهیونیستها، دچارشان شدند. اینشکنجهها و وحشیگریها مربوط به سالهای ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۳ هستند و اسرائیلی آنها را با عنوان «مجازات دستهجمعی» علیه صاحبان زمینهای اشغالی فلسطین اجرا میکردند.
ایلان پاپه میگوید محمد احمد الاستال که در ۲۴ سال داشت، تعریف کرده چگونه سربازان اسرائیلی به خانهای که معمولا دوستانش در آن جمع میشدند و در مجموع حدود ۱۰ مرد فلسطینی در آنجا حضور داشتند، هجوم بردند. سربازان چهار نفر از آنها را به اتاق دیگری بردند. او با سهعضو دیگر خانوادهاش همانجا ماندند. دو نفر از آنها توسط سربازان بهاقبا محاکمه و از ارتش اخراج و پی از اینحادثه به یک کارشناس تلویزیونی پرطرفدار تبدیل شد.
اما اینبرکناری، پایانی بر مصایب و مشکلات آن روستا نبود. سه ماه بعد، در آوریل ۱۹۸۸ شانزده دختر و پسر اسراییلی از شهرک همسایه آلون موره عازم سفری فتنه انگیز به روستای بیتا شدند. اسکورت مسلح آنها به سوی جوانان فلسطینی که به سمتشان سنگ پرتاب میکردند تیراندازی نمود و در این بحبوحه دو جوان فلسطینی، یک دختر شهرک نشین و یک اسکورت مسلح کشته شدند. در نتیجه روستاییان به شدت مجازات شدند.
شهرکنشینان صهیونیست از سال ۲۰۰۵ به بعد، در رفتار خود با مردم کرانه باختری رویکرد وحشیانهتری پیش گرفتند و در نهایت یک نوجوان و یک خانواده را زنده سوزاندند.