عصر ایران؛ فرزانه متین– در سالهای اخیر، تلویزیون رسمی در انجام مأموریت سرگرمی ایران با معضلی روبهرو شده که فراتر از یک ضعف فنی ساده است: غلبه کلیشهها و الگوهای ازپیشساختهای که هرگونه خلاقیت را به حاشیه رانده و خروجی آن دهها برنامهی قالبی و شبیهبههم است، گویی که از روی یک شابلون ترسیم شدهاند.
«صبحانۀ ایرانی»برنامهی صبحگاهی شبکهی دوم سیما، نمونهی بارز این بحران است؛ برنامهای که قرار است روز را با انرژی و نشاط آغاز کند، اما عملاً به نمایشی کسالتبار از تکرار، سطحینگری و خودشیفتگی رسانهای بدل شده است:
۱. اجرای ضعیف؛ از شوخیهای خُنُک تا «کول»بازی تصنعی
یکی از آشکارترین نقاط ضعف «صبحانه ایرانی»، انتخاب مجریان آن، بهویژه محمد قاسمی است. قاسمی چهرهای است که به جای تسلط بر کلام، مدیریت بحث و شوخطبعی هوشمندانه، به «لُغُزگویی» و خندههای بیموقع و نچسب پناه میبرد. حالت سرمستی و شوخیهای کمرمق او نه تنها جذابیتی ایجاد نمیکند، بلکه مخاطب را به یاد انبوهی از مجریان مشابه میاندازد که طی سه، چهار سال اخیر، اوج صمیمیت و «کول»بودن را در شوخیهای بیمزه و کلکلهای الکنِ فوتبالی (همان نزاع همیشگی آبی و قرمز!) خلاصه کردهاند. چنین رویکردی نه فقط حرفهایگری را نادیده میگیرد، بلکه مخاطب هوشمند امروزی آن را بی احترامی به خود تلقی می کند.
کسی که مجری یک شبکهی سراسری با بودجه دولتی و m = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();