مادرها حتی از تصور خودشان هم قدرتمندترند! قدرت و صلابت مادران و زنان را میتوانید در دل بحرانها و لحظههای نفسگیر تاریخ به عینه مشاهده کنید.
جوان آنلاین: مادرها حتی از تصور خودشان هم قدرتمندترند! قدرت و صلابت مادران و زنان را میتوانید در دل بحرانها و لحظههای نفسگیر تاریخ به عینه مشاهده کنید. همچنان که زنان و مادران ایرانی با تکیه بر پیشینه ایرانی و صلابت اسلامی و تأسی به بزرگانی همچون حضرت زهرا (س) و حضرت زینب (س) همواره در مقاطع حساس و بزنگاههای تاریخی کشورمان خوش درخشیدهاند. این بار هم در فتنهای تازه که در دنباله جنگ ۱۲ روزه اسرائیل با کشورمان طراحی شده بود، مدیریت فضای خانه و خانواده نقش مؤثری در آرامش و واکنشهای صحیح و منطقی اجتماعی داشت و زنان به عنوان مدیران اصلی فضای عاطفی خانواده این بار هم همچون همیشه بار هیجانی و عاطفی خانواده و جامعه را به دوش میکشیدند؛ مسیری سخت و گاه طاقتفرسا که عشق و روحیه مادر مثل همیشه برای پیمودن آن به کمک میآید و راه را به بهترین شکل ممکن هموار میکند. برای بررسی نقش مادران و زنان در مدیریت بحران برای حفظ امنیت و آرامش خانواده و ممانعت از آسیب به فرزندان سراغ مهناز تفرشیکهندانی، کارشناس حوزه زنان و خانواده و مدرس حوزه و دانشگاه رفتیم و با وی به گفتوگو نشستیم.
با توجه به شرایط شکل گرفته در کشور و فعالیتهای اغتشاشگران و حتی پیامهای هشدارآمیزی که درباره پروژه کشتهسازی و ضرورت مراقبت از فرزندان برای خانوادهها ارسال میشود، از نگاه شما نقش زنان و مادران خانواده در مدیریت چنین بحرانهایی و مراقبت از فرزندان و سایر اعضای خانواده چیست؟
نقش مادران و زنان در مدیریت بحران برای حفظ امنیت و آرامش خانواده و ممانعت از آسیب به فرزندان نقشی کلیدی است. هر چند وقتی جوانی ۲۳-۲۴ ساله شد، به راحتی نمیتوان با یک امر و نهی او را هدایت کرد، بلکه باید ارتباط درستی بین مادر و فرزند شکل گرفته باشد و تا ارتباط صمیمی و دوستانهای شکل نگرفته باشد، در چنین مواردی هم چالش خواهیم داشت و اگر ما بخواهیم فرزندمان را از کاری منع یا به کاری تشویق کنیم از ما تأثیر نمیپذیرد چراکه شکلگیری ارتباط عاطفی و تأثیرپذیری یک روند طولانی تربیتی است و به یک باره اتفاق نمیافتد، بنابراین در طول فرایند تربیت اصلاً نباید بگذاریم کار به جایی برسد که بخواهیم با امر و نهی فرزندانمان را کنترل کنیم. باید سؤالاتشان پاسخ داده شده باشد و ارتباطات خانواده محکم باشد و همه اینها به مادر بستگی دارد. خانوادههای مستحکم در چنین مواقعی کمتر دچار آسیب میشوند، نمیخواهم بگویم اصلاً اتفاقی نمیافتد، هر انسانی ممکن است به اشتباه و خطا دچار شود، اما در واقع مادر میتواند خانواده را به سمتی سوق دهد که یک جامعه اسلامی و انقلابی بسازند یا فضایی ناامید و تحقیر شده. مادر خانواده در ایجاد چنین فضایی بسیار مؤثر است و اگر خودش آگاه و بصیر باشد و این آگاهی و بصیرت را به فرزندانش هم منتقل کرده باشد، در چنین مواقعی و در شرایط بحرانی میتواند ثمره این تربیت درست را برداشت کند. اگر هیچ یک از فرایندهای درست تربیتی اتفاق نیفتاده باشد یا خود مادر هم فرد آگاهی نباشد، نمیتواند انتظار داشته باشد در شرایط بحرانی فرزندش را کنترل کند یا این هدایت و کنترل به سختی انجام خواهد شد.
پس به نوعی مادرها باید آنقدر آگاه باشند و بتوانند هیجانات خود را کنترل کنند تا بتوانند در مواقع ضروری و بحرانها فرزندانشان را هم کنترل کنند؟
دقیقاً و به جز کنترل هیجانات لازم است مادرها امید بدهند. اینکه میبینیم امروز جوانان ما هیچ امیدی به آینده ندارند به این دلیل است که خانوادهها نقش خود را در تزریق امید به فرزندانشان به درستی ایفا نکردهاند. اگر مادری خودش افسرده و ناامید باشد نمیتواند این امید را به فرزندانش هم انتقال دهد.
خب مادران چگونه میتوانند این امید و شادابی را در خودشان زنده نگه دارند تا بتوانند آن را به فرزندانشان هم انتقال دهند؟
مهمترین عاملی که امید را میآورد، ایمان است. هر قدر ایمان ما قویتر باشد، امیدمان قویتر است. ناامیدی یکی از کیدهای شیطان است و آدمی که به خدا ایمان دارد، اصلاً چرا باید به ناامیدی برسد. هر قدر ایمان قویتر باشد امید و حتی اراده افراد برای انجام کارهای تأثیرگذار بیشتر خواهد بود. ایمان فقط برای مسجد و مراسمهای مذهبی و اوقات خاص نیست بلکه ایمان باید به سبک زندگی ما بیاید. مؤمنانه و مبتنی بر دستورات الهی زندگی کردن میتواند هم برای ما امید بیشتری بیاورد و هم دنیا و آخرت ما را بسازد.