به گزارش تابناک؛وقتی پروژه Tejas در هند کلید خورد، رؤیا این بود که نیروی هوایی هند بتواند روی پای خود بایستد؛ جنگندهای بومی، سبک، چابک، ارزانتر از رقبای سنگین، و مناسب برای محیط متنوع هند. Tejas با فریم بدنهای ساخته شده از آلیاژهای آلومینیوم‑لیتیوم، تیتانیوم و کامپوزیتهای کربنی طراحی شد؛ کامپوزیتها تقریباً ۴۵٪ وزن هواپیما و نزدیک به ۹۰٪ سطح خارجی آن را تشکیل میدهند — این یعنی Tejas در میان جنگندههای همرده یکی از سبکترینها است. Tejas یک هواپیمای تکموتوره، سبک و چندمنظوره (light combat aircraft / multirole LCA) با طرح بال دلتا و بدون دم افقی مجزا است؛ این طراحی باعث میشود هواپیما کامپکت و مانورپذیر باشد و برای مأموریتهای سریع، رهگیری و پشتیبانی هوایی و مأموریتهای ضربتی مناسب. نمونه Mk‑1A که جدیدترین نسخه محسوب میشود، از نظر تکنولوژی ارتقا یافته: رادار AESA، سامانه جنگ الکترونیک، قابلیت سوختگیری هوایی، مهمات مدرن BVR، سطوح حمل تسلیحات منعطف، و avionics دیجیتال (glass cockpit + fly‑by‑wire).
“قبل از اینکه یکسری فرم نویس های سابق فیس بوک بخواهند شیرین شوند و زیر این خبر کامنت های گهر بار بنویسند باید بگویم این خبر یک خبر تخصصی و مقاله تخصصی هوانودی است پس اگر متوجه چیزدههای سنگین و امکان تجهیز با avionics و تسلیحات روز. این یعنی اگر همهچیز درست پیش برود، Tejas میتواند گزینه قابل اتکایی برای نیروی هوایی و کشورهای خواستار جنگنده سبک باشد. اما سقوط در دبی ۲۰۲۵ یادآوری کرد که در هوانوردی، هیچچیز جای احتیاط، تست دقیق، تحلیل سازه و ارزیابی ریسک را نمیگیرد. نمایش جذاب و مانورهای چشمگیر اگر بدون margin ایمنی و تحلیل دقیق انجام شود، باعث میشود که نه فقط یک هواپیما، بلکه سالها تلاش، امید صادرات و اعتبار صنعتی زیر سؤال برود. Tejas ممکن است اشتباه کرده باشد، اما هنوز این حق را دارد که برگشت بخورد اگر داده جای حدس بنشیند، اگر مهندسی جای شعار بگیرد و اگر ایمنی جای نمایش ساده بگویم اگر جنگنده هایشان هم بخواهد مانند سناریو های فیلم هایشان باشد ، خدا به داد خریداران و دارندگان اسکادران های این جنگنده برسد .