به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بیکاری خیل عظیمی از فارغ التحصیلان دانشگاهی امروزه به عنوان یکی از مسائل مهم کشور رخ نمایانده است. تفاوت محسوس بین آموختههای فارغ التحصیلان دانشگاهی و مهارتهای مورد نیاز بازار کار مسئلهای است که بر عمق و دامنه این مشکل دامن زده است. مسابقه مهارت سنجی «فن آورد» (fanavard. com) با توجه به همین واقعیت سعی کرده است در بستری عملیاتی، افراد مختلف را بیتوجه به مدارک تحصیلیشان در مسیر حل مشکلات واقعی کشور قرار دهد. در همین زمینه با بیژن وثوقی وحدت؛ معاون دانشگاه صنعتی شریف به گفتگو نشستهایم. وثوقی حل مسئله ارتباط صنعت و دانشگاه را مهمترین راه حل مهارت آموزی فارغ التحصیلان دانشگاهها میداند و امیدوار است برنامههایی چون مسابقه «فن آورد» منجر به ارائه راه حلهایی عملیاتی در این زمینه شود.
یکی از علل بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی؛ مسلط نبودن آنان به مهارتهای مورد نیاز در صنعت و بازار کار است. مهمترین راه حل پر کردن خلاء بین آموختههای فارغ التحصیلان دانشگاهی و مهارتهای مورد نیاز بازار کار را چه میدانید؟
بله. این مسئله یک واقعیت و مشکل اساسی است. مهمترین دلیل این مسئله را نیز باید در فاصله موجود بین صنعت و دانشگاه در کشور ما دانست. بودجه دانشگاههای ما بر اساس نیازهای صنعت هزینه نمیشود و دانشگاهها در کشور ما تقریباً یک نهاد مستقل هستند. در حال حاضر تنها افرادی که خودشان دغدغه این مسئله را دارند سعی میکنند در جهت هم پوشانی نیازهای صنعت و دانشگاه کارهایی را صورت دهند، چون که انگیزهٔ کافی و منسجمی پشت این مسئله نیست. لذا اگر ما به دنبال راه حل ریشهای برای این مشکل باشیم، باید آن را در پروسه اختصاص بودجه به دانشگاهها و ارتباط دادن آن با نیازهای صنعت جستجو کنیم. اینکه قسمتی از بودجههای دانشگاه از طریق بنگاههای صنعتی تامین شود و دانشگاهها از این مسیر بتوانند درآمدزایی کنند، میتواند تا حد زیادی این مشکل را مرتفع کند. در این پروسه، دانشجو در پروژههای تعریف شده از طرف دانشگاه میتواند در همان زمان تحصیل خود به صورت واقعی با مشکلات و مسائل موجود در بازار کار آشنا شده، از طرفی مشکلات اساسی صنایع کشور را حل کند. دانشگاهها باید در برنامه ریزیهای مربوط به تامین هزینههای خود، مسئله ارتباط با صنعت را جدی بگیرند. البته حل این معضل بایستی در سطوح بالاتر برنامه ریزی و اجرایی شود. هماهنگی و برنامه ریزی مشترک وزاری علوم و معدن، صنعت و تجارت میتواند در این زمینه راهگشا باشد. یعنی آموختههای دانشگاهیان ما در راستای نیازها و مشکلات صنعت جهت دهی و مدیریت شود. این فاصله ایجاد شده است و در حال حاضر هم هیچ انگیزه مادی نمیتواند افراد را به سمت پر کردن این خلاء هدایت کند، مگر میل شخصی برخی افراد دغدغهمند که واقعاً تمایل دارند در این مسیر فعالیت کنند. راه حل این معضل میتواند ایجاد اتاق فکرهای مشترک بین وزارت صنعت و وزارت علوم باشد.