هاوارد هاکس، فیلمساز برجسته هالیوود و ارنست همینگوی، نویسنده سرسخت و خالق ادبیات موج نوی امریکا، در دهههای۱۹۳۰ و۱۹۴۰ رابطهای شکل دادند که هم دوستی بود و هم همکاری خلاقانه. این دو هرچند از دو قلمرو متفاوت میآمدند، یکی از دل دنیای پرشتاب سینما و دیگری از سکوت و ایجاز ادبیات، اما هر دو پس از رفاقت با همدیگر نقاط اشتراک زیادی در کار و خلق آثار هنری پیدا کردند و یکی از جالبترین همکاریهای عالم هنر را رقم زدند.
جوان آنلاین: رابطه همکاری و رفاقت هاوارد هاکس و ارنست همینگوی نمونهای جذاب از پیوند بین ادبیات و سینما در قرن بیستم است. هاکس و همینگوی هر دو نمایندگان یک نوع خاص از مردانگی امریکایی قرن بیستم بودند، مردانی ماجراجو، ساکت، مستقل، مقاوم در برابر احساسات سطحی، وفادار به رفقا.
آغاز یک رفاقت
دوستی و همکاری هاکس و همینگوی، بیش از آنکه یک مشارکت عمیق در اقتباس ادبی باشد، نمایانگر تلاقی دو جهان متفاوت از ادبیات و سینما، در قالب دو مرد مستقل، خلاق و ماجراجو بود. هاکس و همینگوی از طریق دایره مشترک دوستان هنری و روشنفکری در دهه۳۰ میلادی با یکدیگر آشنا شدند.
هاواکس سه سالی از همینگوی بزرگتر بود و برخلاف بسیاری از کارگردانانی که از همان ابتدا تحت تأثیر عظمت ادبی همینگوی قرار میگرفتند، هاکس بهشکلی ساده و خودمانی با او برخورد کرد. نقل است که هاکس در یک گپ دوستانه به همینگوی گفته بود: «میتوانم از بدترین کتابت هم فیلمی عالی بسازم.» همینگوی هم اینگونه جواب داده بود: «کدام کتابم بدترین است؟» هاکس گفته بود: «داشتن و نداشتن.» همینگوی خندید و موافقت کرد که حق اقتباس را بدهد.