اقتصاد۲۴- شنبهای که گذشت، رؤسای وزارتخانههای مالی و بانکهای مرکزی گروه هفت (G7) که در ژاپن گرد هم آمده بودند، در بیانیهای مشترک در خصوص هرگونه معاملات مالی با ایران ابراز نگرانی کردند و باز گره کور پیوستن ما به FATF را به یاد آوردند؛ گرهای که هرچند حسن روحانی بارها تلاش کرد آن را حتی با دندان باز کند، اما گره مجمع تشخیص مصلحت نظام کورتر از آن بود که با تلاش روحانی باز شود و حالا این دولت سیدابراهیم رئیسی است که باید برای آن چارهای بیندیشد تا شاید بتواند راه اقتصاد ایران به جهان را کمی باز کند. از اتفاقات جالب چرخ روزگار این است که محسن رضایی که بهعنوان دبیر مجمع از مخالفان پیوستن ایران به FATF بود، حالا در دولت جدید بهعنوان یک عضو اقتصادی درگیر پیامدهای عدم عضویت ایران است. اگر مانعتراشیهای او و یارانش در سالهای گذشته نبود و این ماجرا پیشتر حل و فصل شده بود، اکنون بهعنوان «معاون اقتصادی رئیسجمهور» با دست بازتری میتوانست به دولت سیزدهم در حل مشکلات اقتصادی کمک کند. حالا به نظر میرسد دولت سیزدهم در چاهی افتاده که محسن رضایی برای حسن روحانی و تیم اقتصادی او کنده بود.
«حتی سند همکاری با چین بدون حلشدن برجام و FATF به جایی نمیرسد.»؛ این جمله را محمدجواد ظریف در آخرین ماههای حضورش بر مسند وزارت خارجه گفته بود که نشان میدهد چقدر تصویب لوایح FATF برای دولت قبل و همچنین اقتصاد تحت تحریم ایران واجب و ضروری بوده است. حسن روحانی نیز در آخرین روزهای حضورش در پاستور از نپیوستن ایران به FATF گلایه کرده و صراحتا اعلام کرده بود حل این مسئله دست خودمان و مربوط به داخل کشور است و میتوانیم همین فردا مسئله FATF را حل کنیم تا روابط ما با بانکها تغییر کند.