دلار دوباره سقف زد و حالا وسط کانال ۱۱۸ هزار تومان ایستاده؛ جایی که در هر اقتصاد دیگری چراغهای اضطرار روشن میشود، اما در میرداماد حتی پردههای اتاق جلسات هم تکان نخورده است. بازار ارز رکورد میزند، اما بانک مرکزی همچنان آرام، بیبیانیه، بیتصمیم و بیبرنامه در سکوتی عجیب فرورفته؛ انگار نه نرخ ۱۱۸۶۰۰ تومانی دلار را میبیند و نه سقوط ارزش پول ملی را.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ یک سال قبل، دلار ۷۰ هزار تومان بود؛ امروز ۱۱۸ هزار و ۷۰۰ تومان یا حتی بیشتر؛ جهشی نزدیک ۷۰ درصد. یورو هم از ۷۴ هزار و ۵۰۰ به ۱۳۷۸۰۰ رسیده؛ افزایشی سنگینتر از ۸۵ درصد. عددها میگویند ریال در حال آبشدن است!
بانک مرکزی با قانون جدید، بزرگترین اختیارات تاریخ خود را دارد. اختیارِ کنترل بازار، اختیارِ تنظیم ابزارها، اختیارِ دخالت هوشمند، اختیارِ ایجاد نظم. اما آنچه روی زمین دیده میشود فقط یک چیز است: سکوت. سکوتی که نرخ میسازد، انتظارات را به سقف میفرستد و بازار را به دست شایعات میسپارد.
پرسش اصلی همینجاست:
بانک مرکزی با این حجم از اختیارات چرا نمیتواند بازار را آرام و ریال را تقویت کند؟ چرا تصمیم در لحظه بحران، اینهمه دیر میرسد؟ یا حتی برخی میگویند اگر بانک مرکزی واقعاً تعطیل شود و ساختمان میرداماد را اجاره بدهند، شاید وضع از این که هست بدتر نشود! یا اگر فرزین اصلاً به بانک مرکزی نیاید، شاید قیمتها کمتر تکان بخورد!
دلار ۱۱۸ و ۱۱۹ هزار تومانی فقط یک عدد نیست؛ علامت است. علامت اینکه ساختار تصمیمگیری ارزی بانک مرکزی به نقطهای رسیده که بازار جلو میدود و سیاستگذار دنبال نرخ؛ و اگر این چرخه اصلاح نشود، این قله جدید هم احتمالاً آخرین قله نخواهد بود.