به گزارش خبرگزاری آنا، در حالی که سخنگوی کاخ سفید ساعاتی پیش بار دیگر تأکید کرد که «دیپلماسی گزینه نخست رئیسجمهور آمریکا» در قبال ایران است، شواهد میدانی و تحرکات نظامی واشنگتن در منطقه خاورمیانه، تصویری کاملاً متناقض ارائه میدهد. گزارش رسانههای آمریکایی درباره اقدامات ارتش این کشور در منطقه، نشان میدهد دیپلماسی مورد ادعای واشنگتن بیش از آنکه یک راهبرد واقعی باشد، ابزاری برای اعمال فشار روانی و سیاسی است.
این تناقض رفتاری، بهویژه در مقطع حساس مذاکرات غیرمستقیم ژنو، پیام روشنی برای تهران دارد: آمریکا هنوز منطق «فشار حداکثری با پوشش دیپلماسی» را کنار نگذاشته است. در چنین شرایطی، انتظار از ایران برای ارائه امتیازهای یکجانبه، آن هم در حالی که تحریمها پابرجاست و تهدید نظامی تشدید میشود، نه واقعبینانه است و نه با قواعد شناختهشده دیپلماسی همخوانی دارد.
از منظر ایران، تجربه توافق برجام و خروج یکجانبه آمریکا، هرگونه اعتماد به وعدههای شفاهی واشنگتن را منتفی کرده است. به همین دلیل، تهران بارها تأکید کرده که هرگونه توافق جدید تنها در چارچوب رفع واقعی، قابلراستیآزمایی و پایدار تحریمها معنا دارد و نه در سایه ناوهای هواپیمابر و جنگندههای مستقر در منطقه.