صالح محمدرحیمی – علی دایی، چهره خاص فوتبال ایران است. مردی که حتی اگر در فوتبال فعال نباشد، حرفهای گفتنی و خواندنی بسیار زیاد دارد. او این روزها گرچه از فوتبال دور است، اما از حال و هوای آن خبر دارد و با جزئیات میداند که چه اتفاقی پیرامون فوتبال ایران و جهان میگذرد. تابناک به بهانههای مختلفی سراغ علی دایی رفته است تا با او گفتوگو کند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، ۳۱ سال پیش، ۱۱ مهر ۱۳۷۳ در جریان برگزاری بازیهای آسیایی ۱۹۹۴ هیروشیما، در دقیقه ۲۰ دیدار تیمهای ملی ایران و بحرین، حرکت ناجوانمردانه دروازهبان بحرین منجر به مصدومیت شدید علی دایی شد؛ مهاجم جوان آن روزهای تیم ملی اما با مصدومیت تا پایان نیمه اول در زمین ماند که پس از انتقال او به بیمارستان، مشخص شد که طحال او بر اثر ضربه پاره شده است. علی دایی با پیراهن تیمملی مصدومیتهای متعددی را تجربه کرده و برخی هم به او لقب «جانباز فوتبال» را دادهاند. دایی پس از ۳۱ سال دوباره در این باره صحبتهایی را مطرح کرده است.
علاوه بر این، روزهایی که در فوتبال ایران میگذرد، وضعیتی که تیم ملی فوتبال با امیر قلعهنویی دارد، تغییرات در باشگاه پرسپولیس از صندلی مدیریتی تا نیمکت که منجر به جدایی رضا درویش و وحید هاشمیان شد و همچنین خداحافظیan>تابناک: به طور کلی مربیان کروات در فوتبال ایران بسیار موفقتر و تأثیرگذارتر از مربیان دیگر کشورها بودند. علت این امر را در چه چیزی میتوان جستوجو کرد؟
استانکو، بگوویچ، ایویچ، بلاژوویچ و برانکو مربیان کرواتی بودند که با آنها در پرسپولیس و تیم ملی کار کردم. خب از لحاظ فرهنگی و تاریخی ریشههای عمیق مشترکی میان ما وجود دارد. در تاریخ آمده که کرواتها ایرانیان مهاجر به اروپا در هزاران سال پیش هستند. همین نزدیکی آداب و رسوم زندگی و فرهنگی به موفقیت این گروه از مربیان در فوتبال ایران کمک بسیاری کرد.
ادامه در بخش دوم…