عمان همچنان بر یک میز مشترک که تمام طرفها — از جمله حوثیها — را در یک ساختار گرد هم آورد، پافشاری میکند. اما هر پرچم جنوبی که برافراشته میشود، این هدف را تضعیف میکند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، سایت «کانورسیشن» در مقالهای به بررسی رقابت عربستان و امارات در یمن پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
در اوایل دسامبر، جنگجویان وابسته به شورای انتقالی جنوب (STC)، یک گروه جداییطلب در جنوب یمن، در استانهای حضرموت و المهره پرچمهای خود را برافراشتند. این تصرفها به این معناست که شورای انتقالی جنوب اکنون همه هشت استانی را که جنوب کشور را تشکیل میدهند، تحت کنترل دارد.
این وضعیت جدید مانند امری انجامشده برای ایجاد یک دولتِ مستقلِ جنوبی به نظر میرسد. این امر دولتِ بهرسمیتشناختهشده بینالمللی یمن، یعنی شورای رهبری ریاستجمهوری (PLC)، را بین قطبی در جنوب و یک دولتِ ادارهشده توسط شبهنظامیان حوثیِ مورد حمایت ایران در شمال تحت فشار قرار داده است.
شورای انتقالی جنوب از خاطرات جمهوری دموکراتیک خلق یمن بهره میگیرد؛ کشوری که تا سال ۱۹۹۰ به مردم جنوب هویتی دولتی مستقل می — از جمله حوثیها — را در یک ساختار گرد هم آورد، پافشاری میکند. اما هر پرچم جنوبی که برافراشته میشود، این هدف را تضعیف میکند. برای قدرتهای خارجی، وجود یک متحد جنوبی که بنادر را باز نگه دارد و با شبهنظامیان اسلامگرا مقابله کند، وسوسهانگیز است.
بهای این وضعیت، منجمد شدنِ شمال یمن در قالب یک «منطقه خاکستری» است: منطقهای بهشدت مسلح، به لحاظ ایدئولوژیک سختگیر و پیوندخورده به تنشهای منطقهای.
این نتیجه برخلاف پروژهٔ وحدتی است که عربستان و عمان سالها از آن حمایت کردهاند. آنچه امروز باقی مانده، «دو و نیم یمن» است — و آن نیمه، یعنی مناطقِ تحت مدیریت PLC، کمدوامترین بخش در مسیر پیش رو به نظر میرسد.