خبرنگار:مجید مزینانی
در راستای گفتوگو با کودکان پیرامون منازعات و خشونتها، درک واکنشهای متناسب با سن آنان، امری بنیادی است.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، واکنشهای کودکان در برابر جنگ، گسترهای وسیع دارد و به مؤلفههایی چون مرحلهٔ رشد، میزان مواجهه با رویدادهای آسیبزا و تابآوری فردی وابسته است.
واکنشهای متناسب با سن
• کودکان پیشدبستانی و اوایل دبستان: این گروه سنی، در مواجهه با اطلاعات مربوط به جنگ، غالباً احساس درماندگی و عدم اطمینان را تجربه میکنند. بیان عواطف با کلمات برایشان دشوار است و ممکن است در مهارتهایی که پیشتر آموختهاند، واپسروی نشان دهند. به عنوان مثال، کودکانی که قبلاً قادر به خوابیدن به تنهایی بودهاند، ممکن است نیازمند حضور یکی از والدین در کنار خود برای به خواب رفتن شوند. برخی ممکن است مهارتهای گفتاری یا کنترل ادرار را از دست بدهند، در حالی که برخی دیگر به بازیهای تکراری با تمرکز بر رویداد آسیبزا مشغول میشوند.
• کودکان سن مدرسه: این دسته از کودکان، اغلب نگرانی مداومی نسبت به امنیت خود و اعضای خانوادهشان دارند. امکان دارد به دلیل اعمالی که در زمان رویداد آسیبزا (تروماتیک) انجام دادهاند، احساس گناه یا شرمساری کنند و بارها به بازگویی آن واقعه بپردازند. این کاصله نشانههای پریشانی را از خود نشان دهند، برخی دیگر ممکن است در ابتدا مقاوم به نظر رسند، اما بعداً علائم را بروز دهند. درک این واکنشهای متنوع هنگام گفتوگو با کودکان پیرامون جنگ و ارائهٔ حمایت مناسب، امری اساسی است.
در پایان، درک برداشت کودکان از جنگ و تصحیح هرگونه تصور غلطی که ممکن است داشته باشند، ضروری است. هنگام پاسخگویی به پرسشهای کودکان، صداقت را پیشه کنید، اما از توضیحات طولانی و مفصل برای کودکان خردسال اجتناب نمایید. برای کودکان بزرگتر، به آنها کمک کنید تا پوشش رسانهای را از منابع معتبر یافته و تحلیل کنند. تأکید بر این نکته که اخبار یک “کسبوکار” است و نیاز به جذب مخاطب میتواند بر نحوهٔ گزارش رویدادها تأثیر گذارد، حائز اهمیت است.
خبرنگار؛ سجاد مهدیخانی